WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Amfibieën en reptielen
 


De aardbeikikker

Orde : Anura - familie : Dendrobatidae - geslacht : Dendrobates en soort Dendrobates pumilio. In Midden-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika leven zo'n 170 verschillende soorten gifkikkers.
Rood betekent gevaar als het om de aardbeikikker gaat. Deze dodelijke amfibie produceert één van de sterkste giffen uit de natuur, terwijl zijn flamboyante uiterlijk andere dieren waarschuwt dat ze hem geheel op eigen risico eten. Er zijn stammen die hun pijlpunten insmeren met het giftige slijm van de huid van de kikker, zodat hun pijlen uiterst effectief zijn. Wetenschappers onderzoeken of het gif medicinaal gebruikt kan worden. De aardbeikikker is ook bijzonder door zijn verontwikkelde ouderlijke zorg.
Hij is overdag actief. Zijn felrode huid glanst dan als een duidelijke waarschuwing voor roofdieren. Alleen de slang Leimadophis epinephelus is immuun voor zijn gif. Dit kikkertje, dat vaak het sieraad van het regenwoud wordt genoemd, leeft aan het water in bladafval en mos en op lage, overhangende takken. De vochtige atmosfeer van het regenwoud voorkomt dat zijn huid uitdroogt. Aardbeikikkers zijn agressief en zeer territoriaal. Mannetjes en soms ook vrouwtjes vechten met indringers. Ze worstelen met hun achterpoten en dit kan zover gaan, dat de dood erop volgt. Deze kikkers begeven zich zelden ver van huis.
Deze felgekleurde en scherpziende kikkers voeden zich met allerlei kleine insecten, die ze vangen met hun lange, kleverige tong. De kikker zit doodstil te wachten tot zijn prooi binnen zijn bereik komt. Dan schiet zijn tong naar buiten om het diertje te vangen. Elk passerend insect wordt gevangen, en als het vies smaakt wordt het weer uitgespuugd. Men vermoedt dat de aardbeikikker in de natuur iets eet, wellicht mieren, wat verantwoordelijk is voor de giffen die in zijn huid worden geproduceerd. In gevangenschap raakt de kikker zijn dodelijke gif namelijk kwijt.
Het mannetje trekt een vrouwtje aan door haar te roepen. Hij leidt haar naar een plek aan het water, waar zij eitjes legt, die hij bevrucht. Het vrouwtje controleert geregeld of ze nog veilig en vochtig zijn. Als de eitjes bijna uitkomen, stapt ze in het dril om de kikkervisjes vrij te maken. Dan draagt ze er één of twee tegelijk op haar rug naar een met water gevulde boomholte of bromelia en laat ze elk op een andere plek achter, zodat ze elkaar niet kunnen opeten. Om hun voedsel van insectenlarven aan te vullen, komt ze om de paar dagen langs om een onbevrucht eitje te leggen. Dit doet ze drie weken lang tot de jongen volgroeid zijn.
Hoewel ze nog overvloedig voorkomen, beginnen aardbeikikkers te lijden onder de gevolgen van hun snel inkrimpende leefgebied, het kappen van grote delen van de Midden-Amerikaanse regenwouden. Hun populariteit als exotisch huisdier heeft ook tot sterke vermindering van hun aantal geleid.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer