WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Dier - algemeen

Andere bewoners van de bossen

De meest geliefde maaltijd van de Amerikaanse marter en de vismarter is wel het boomstekelvarken. Er zijn nog meer roofdieren die zich, als ze honger hebben, niet altijd laten afschrikken door de scherpgepunte stekels. De veelvraat, de wolf, de prairiewolf en de lynx gaan echter onder normale omstandigheden het boomstekelvarken uit de weg.
De grootste bedreiging voor het voortbestaan van het Canadese boomstekelvarken is op dit ogenblik de mens. Vooral de houthakkers beschouwen de kleine boombewoners als een gruwelijke ziekte, die zo snel en zo goed mogelijk moet worden uitgeroeid. Dit vindt zijn oorzaak in het feit dat de dieren zich in de koude en strenge winters voeden met de zachte bast van de bovenste takken van de bomen, omdat ze verder niets eetbaars kunnen vinden. Hierdoor worden echter wel de bomen aangetast en in hun groei belemmert.
De eland (zie foto) is wel de grootste van alle thans nog levende hertensoorten. Normaal staand kan een volwassen eland, bij de schouders gemeten, wel 1,80 meter hoog zijn, terwijl zijn gewicht tussen de 600 en de 900 kg ligt. Het zijn eenzaam rondtrekkende dieren, die elk een uitgestrekt gebied nodig hebben om aan voldoende voedsel te kunnen komen. In de zomer trekken ze naar de meren en rivieren, niet uitsluitend om erin te baden, maar ook om zich vol te eten met verschillende waterplanten.
Om tijdens de koude lange winters toch nog hun gewicht te kunnen behouden, moeten de elanden tussen de vier en vijf ton aan plantenmateriaal opsporen. Het is duidelijk dat het vinden van zo'n enorme hoeveelheid voedsel in de zomertijd al een hele taak is, en in de strenge winter praktisch onmogelijk.
Terwijl boomstekelvarkens en elanden een zekere ontbossing veroorzaken door het beschadigen van jongen bomen, zorgen de gewoonten van de wangzak-eekhoorns of chipmunks tot een geleidelijke herbebossing. Deze diertjes leggen overal voorraden aan van noten, bessen en zaden. Vaak vergeten ze dan de juiste plek, zodat ze opnieuw moeten beginnen. De zaden in de vergeten voorraadkamer kunnen dan rustig wortel schieten. Andere leden van de eekhoornfamilie, waartoe de wangzak-eekhoorn behoort, doen niet zo hun best bij het instandhouden van het woud. Vooral de rode eekhoorn kan grote schade toebrengen aan naaldbossen. Met name in de minder goede zomers, als er betrekkelijk weinig dennenappels zijn, zal de rode eekhoorn zijn toevlucht zoeken tot de nog niet uitgekomen knoppen in de bomen, hoewel hij liever de zaden uit de dennenappels als maaltijd heeft.
Rode eekhoorns zijn ook dol op het sap van esdoorns en berken en ze scheuren hele stukken van de takken af om dat sap te kunnen bemachtigen. Ze zijn ook beslist gaan overtuigde vegetariŽrs, zoals de meeste eekhoorns. Vooral in het voorjaar plunderen ze nu en dan de nesten van kleine vogels en roven daaruit zowel de eieren als de jongen. In de lange winter houdt de rode eekhoorn een echte winterslaap.
De rode eekhoorns zijn niet de enige dieren die hun dieet wat verlevendigen met eieren of jonge nestdieren. De vliegende eekhoorns hebben vrijwel dezelfde ideeŽn over een voedzame maaltijd. De vliegende eekhoorns onderscheiden zich van de echte eekhoorns door hun nachtelijke gewoonten. Ze verschillen ook weel van vliegende zoogdieren zoals vleermuizen. De vliegende eekhoorn kan namelijk niet echt vliegen. Door zijn huidplooien uit te spreiden, kan hij een zweefvlucht van maximaal vijf meter maken. Net als de rode eekhoorn is de bosmarmot (zie foto) een dier dat echt een winterslaap houdt. De bosmarmot kan bijna twee derde van het jaar in een diepe winterslaap doorbrengen op een veilig plekje. Tijdens die slaapperiode ademt hij maar tweemaal per minuut en zijn hartslag, die normaal tweehonderd slagen per minuut bedraagt, loopt dan terug tot vier of vijf slagen per minuut.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer