WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : AmfibieŽn en reptielen
 

De bergduivel

Orde : Squamata - familie : Agamidae - geslacht : Moloh en soort : Moloh horridus. De bergduivel heeft geen verwanten maar is een lid van de enorme Agama-familie.
De bergduivel heeft een monsterlijk en stekelig uiterlijk. Hij dankt zijn Latijnse naam Moloh aan een demonische god. Maar hoewel hij er dreigend uitziet, is deze hagedis totaal ongevaarlijk voor mensen. De bergduivel is perfect aangepast aan het woestijnklimaat van AustraliŽ en heeft vele talenten.
De scherpe stekels van de bergduivel bieden een effectieve verdediging tegen roofdieren als vleesetende buideldieren, grote hagedissen, slangen en roofvogels. Als deze hagedis wordt aangevallen, buigt hij zijn kop tussen zijn voorpoten, waarna er achter zijn nek twee grote en dreigende stekels te voorschijn komen. Net als de kameleon kan de bergduivel om zich te camoufleren van kleur veranderen. Een kleurverandering vindt echter langzaam plaats en duurt vaak enkele minuten. Tijdens de koude woestijnnacht slaapt dit solitaire dier in een ondiep hol dat het in de droge aarde heeft uitgegraven. Overdag gaat de bergduivel op jacht, waarbij hij zich soms onder kleine struiken tegen de felle zon en roofdieren verschuilt. Hij beweegt zich langzaam en schommelt bij het lopen.
Bergduivels paren in oktober en leggen hun eieren drie maanden later in januari, op het hoogtepunt van de Australische zomer. Voordat ze haar eieren legt, besteedt het vrouwtje twee of drie dagen aan het graven van een hol, dat zestig cm lang kan zijn en zich zo'n 25 cm onder de grond bevindt. De eieren zijn 2,5 cm lang, dus zeer groot in verhouding tot de afmeting van de hagedis. De moeder legt haar eieren veilig in het hol en na ongeveer drie maanden komen de jongen uit. De diertjes zijn na drie jaar volgroeid en kunnen wel twintig jaar oud worden.
Dit kleine woestijnmonster heeft een zeer gespecialiseerd dieet en voedt zich vrijwel uitsluitend met mieren. Hij heeft het liefst kleine, niet-stekende soorten en is gek op zwarte mieren. Overdag zoekt deze langzaam bewegende hagedis in de hete woestijn naar prooien. Als hij een mierennest gevonden heeft, wacht hij net zolang bij de ingang tot de diertjes verschijnen. Wanneer een kolonie mieren voorbij trekt, likt de hagedis hen ťťn voor ťťn met zijn tong op. Soms sneuvelen er wel 5.000 mieren achter elkaar. De tanden van de bergduivel hebben een geribbeld oppervlak. Hiermee kan hij het harde buitenskelet van de insecten vermalen en het zachte lichaamsweefsel naar binnen werken.
De woestijn is een droge plek en de bergduivel moet dan ook zoveel mogelijk water verzamelen. Vandaar dat hij op zijn stekels en huid kleine ribbels heeft. Deze vangen elke druppel vocht op en leiden het direct naar de bek van de hagedis. Dit proces is zo efficiŽnt dat een waterdruppel lijkt te verdwijnen zodra hij op de huid terecht komt.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer