WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Vogels
 

De bijenkolibrie

Orde : Apodiformes - familie : Trochilidae - geslacht : Calypte en soort : Calypte helenae. De familie van de kolibries bestaat uit 328 soorten.
De bijenkolibrie is kleiner dan veel van de vlinders waarmee hij zijn Cubaanse leefgebied deelt. Hij vliegt met snorrende vleugels en is schitterend gekleurd. Deze kleinste vogel ter wereld moet iedere paar minuten eten. Hij voedt zich met zoete nectar, dat hij omzet in energie die hij nodig heeft om te overleven.
Deze vogels verbruiken veel energie en moeten dagelijks de nectar van zo'n tweeduizend bloemen consumeren om te overleven. Zijn snavel is speciaal aangepast aan de kelkvorm van zijn favoriete bloemen en met zijn gevorkte tong drinkt hij de nectar. Deze onttrekt hij alleen aan specifieke soorten bloeiende bomen, heesters, klimplanten en planten zoals aloŽ vera en hibiscus. Fladderend van bloem naar bloem zorgt hij meteen voor de bestuiving. Nectar is rijk aan koolhydraten. Deze worden snel omgezet in brandstof voor de vliegspieren, om de lichaamstemperatuur op peil te houden en voor het vernieuwen van weefsel. Om deze brandstof te verbranden is veel zuurstof nodig en ademt de kolibrie driehonderd keer per minuut, twintig keer sneller dan een mens in rust.
Van maart tot juni lonken de mannetjes naar de vrouwtjes met hun luchtacrobatiek en zang, en door te pronken met hun verenkleed. Na de paring zoekt het mannetje een andere partner. Het vrouwtje zoekt een plek bij een voedselbron en bouwt een komvormig nest aan een dunne tak, drie tot vijf meter boven de grond. In de regel worden er twee eitjes gelegd en 21 tot 22 dagen bebroed. Gedurende deze periode verlaagt de moeder haar lichaamstemperatuur, zodat ze niet zo vaak hoeft te eten. Na veertien dagen hebben de kuikens een volledig verenkleed en vier tot vijf dagen later verlaten ze reeds het nest.
De bijenkolibrie moet erg snel met zijn vleugels kunnen slaan om in de lucht te blijven hangen, om zo de nectar uit bloemen te kunnen halen. Een verlengd borstbeen biedt meer plaats aan de vliegspieren, die dertig procent van zijn lichaamsgewicht uitmaken. Met aangepaste schoudergewrichten kan de vogel zijn vleugels 180 graden draaien om op snelheid strakke manoeuvres te maken. Als hij niet eet, zit hij vaak op een tak in de zon zijn eten te verteren of zijn veren te verzorgen.
De bijenkolibrie komt alleen nog plaatselijk voor en de populatie loopt gevaar. Zijn leefgebied waarin wel drieduizend plantensoorten voorkomen die nergens anders worden gevonden, neemt sterk af door veeteelt, stadontwikkeling en landbouw. In 1987 werden alle kolibries op de lijst geplaatst van de Convention on International Trade in Endangered Species, om de handel in levende vogels aan banden te leggen.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer