WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

Blauwe gnoe
Groep : op het land levende zoogdieren

De blauwe of gewone gnoe heeft de kop van een koe, en de manen en staart van een paard. Meer dan anderhalf miljoen exemplaren van deze succesvolle antilopensoort begrazen de grasvlakten van Afrika. Nergens anders ter wereld kunnen dergelijke concentraties grazende wilde zoogdieren worden waargenomen.
De meeste blauwe gnoes leven op de savannes van Kenia en Tanzania. Hiertoe behoort de Serengeti-Mara-regio, waar de grootste concentraties voorkomen. Sommige kuddes blijven het hele jaar op de vochtigere delen van de savanne, maar de meeste dieren volgen de regens in een cirkelbeweging op zoek naar vers gras. Ze keren terug naar die regio tijdens het regenseizoen. Wanneer het gras verdort, vormen de nomadische dieren enorme kuddes. Ze volgen de onweersbuien en veroorzaken met hun hoeven grote stofwolken die op grote afstand kunnen waargenomen worden.
In de paartijd verdedigen nomadische mannetjes korte tijd een territorium tot de kudde verder trekt. Volwassen, niet-migrerende mannetjes hebben vaak een territorium voor enkele jaren. Gevechten tussen mannetjes leiden zelden tot ernstige verwondingen en de winnaar verzamelt zo veel mogelijk vrouwtjes om zich heen. De geboorten vallen samen met het begin van de regentijd. Een pasgeboren kalf kan binnen enkele minuten met de kudde meerennen. Jonge mannetjes voegen zich bij hun seksegenoten; vrouwtjes blijven bij de groep van hun moeder.
De gnoe eet graag malse jonge spruiten van verschillende grassoorten. Ze vormen het grootste deel van zijn voedsel. Hij is vooral gek op het verse groen dat verschijnt nadat een gebied is platgebrand. Deze verwoede grazer eet soms ook planten en struiken. In de ochtend en aan het begin van de avond zoekt de gnoe naar voedsel, dat in zijn eerste maag wordt opgeslagen. Op het heetste van de dag ligt het dier zijn maaltijd rustig te herkauwen.
Ondanks hun stoere uiterlijk zijn gnoes vredelievende dieren die niet graag gestoord worden. Wanneer ze benaderd worden, reageren ze op een karakteristieke manier, mogelijk om de binnendringer op afstand te houden. Ze zwaaien met hun staarten, stampen op de grond en gooien aarde op met hun hoorns. Als dit niet helpt, snuiven ze eens flink en gaan er simpelweg vandoor. Soms wordt het ritueel nog een keer herhaald. Gnoes vluchten voor gevaar, maar vallen toch vaak ten prooi aan roofdieren. Het meest gevreesd is de leeuw, maar ook luipaarden, cheetahs en hyena's zitten de gnoe op de huid. Vijf van de zes jongen zouden in de magen van roofdieren verdwijnen.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer