WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : De mens -
geschiedenis

De Derde Wereld

Tot aan de Franse Revolutie aan het einde van de achttiende eeuw was de maatschappij in West-Europa in drie klassen of standen verdeeld. De eerste stand werd gevormd door de geestelijkheid, de tweede door de adel en de derde door de burgerij. De Derde Stand had niet veel in te brengen, hoewel de burgerij in economisch en financieel opzicht wel degelijk heel belangrijk was. De voorrechten of privileges berustten echter alleen bij de geestelijkheid en de adel. Tijdens de Franse Revolutie werd in Frankrijk het standsverschil opgeheven en kreeg iedereen gelijke rechten.
Overeenkomstig deze historische situatie heeft men de moderne na-oorlogse wereld ook wel eens in drie groepen verdeeld. Er is een Westerse Wereld met de Verenigde Staten van Amerika als leidende mogendheid, er is een Oostblok onder leiding van de Sowjetunie en dan zijn er alle overige landen. De laatste groep vormt hoegenaamd geen eenheid. Wat deze landen gemeenschappelijk hebben is dat ze bijna allemaal voormalige koloniŽn zijn, dat ze arm zijn en dat ze hoofdzakelijk leven van het produceren van grondstoffen voor de andere twee werelden. Evenals men vroeger sprak van de Derde Stand, spreekt men tegenwoordig wel van de Derde Wereld. De vergelijking met de derde stand gaat natuurlijk maar gedeeltelijk op.
De twee andere werelden, het Westblok en het Oostblok, hebben hun eigen opvattingen over wat er met de Derde Wereld moet gebeuren. De landen van de Derde Wereld vrezen echter, misbruikt te worden. Daarom hebben ze pogingen in het werk gesteld om te gaan samenwerken en zo een eenheid te vormen. In 1955 vond bijvoorbeeld de Bandoeng-conferentie plaats, waaraan 23 Aziatische en zeven Afrikaanse staten deelnamen. Veel verder dan een beginselverklaring is men echter niet gekomen. In 1961 nodigde president Tito van JoegoslaviŽ een aantal niet-gebonden staten uit voor een vergadering in Belgrado. Er namen negen staten uit Afrika, acht uit AziŽ, acht Arabische staten en verder Cuba en JoegoslaviŽ aan deel. Ook hieruit vloeiden geen blijvende resultaten voort. De Derde Wereld vormt nu eenmaal geen eenheid, zeker niet in politiek opzicht. Alle pogingen om daar een einde aan te maken, zijn tot nu toe op niets uitgelopen. De kloof wordt integendeel steeds groter, omdat de technische ontwikkeling van de twee andere werelden steeds sneller gaat.
De landen van de Derde Wereld hebben slechts gebrekkig onderwijs, terwijl goed onderwijs toch juist een voorwaarde is voor moderne welvaart. Verder staan godsdienstige en maatschappelijke opvattingen een economische ontplooiing vaak in de weg. Kapitaal om moderne machines aan te schaffen, zodat er snel geproduceerd kan worden, is niet echt beschikbaar. Het enige wat wel in ruime mate aanwezig is, zijn goedkope arbeidskrachten.
De mensen in de Derde Wereld moeten in het algemeen hard en lang werken. Ook maakt men nog gebruik van kinderarbeid. Kinderen hoeven immers geen gezin te onderhouden. Voor een beetje geld doen ze heel veel. Zo zien we het euvel van de kinderarbeid, dat tijdens de industriŽle revolutie in West-Europa zoveel voorkwam, tegenwoordig op grote schaal aanwezig in de landen van de Derde Wereld.
Hebben de zogenaamde Rijke Landen dan niet de plicht om de arme landen van de Derde Wereld te helpen ? Eigenlijk wel, maar ook hun eigen economisch systeem is nog uiterst kwetsbaar. Wat zwaar weegt, is dat de mensen in de rijke landen eigenlijk niet in welvaart achteruit willen gaan. Ondanks alle hulpprogramma's en allerlei andere activiteiten, ziet de toekomst er voor de Derde Wereld maar somber uit.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer