WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Dier - algemeen

De savannen van Indo-China

Tussen het Indische vasteland en China ligt een groot schiereiland, bijna 2900 km lang en 1625 km breed. Het wordt in het noorden begrensd door de bergen van Szechwan (China), in het westen door de Golf van Bengalen en in het oosten door de Zuid-Chinese Zee. In het zuiden gaat het over in het zeer smalle schiereiland van Malakka.
Dit gebied, dat veel jonger is dan het Indische vasteland, bestaat hoofdzakelijk uit drie typen landschap : moerassige laaglanden, bergen en heuvels die met dichte tropische bossen zijn bedekt, en een groot savannengebied. Dit savannengebied is een open bosland met lange grassen en verspreide groepjes bomen, zoals acacia's, jujube's, vijgen en palmen.
Het open bos wordt bevolkt door grote hoefdieren en andere planteneters. Het vormt voor hen een ideaal leefgebied. De grassen vormen een onuitputtelijke voedingsbron en de bomen een veilige beschutting. De bodem is er weinig vruchtbaar en daarom is het niet waarschijnlijk dat deze dieren uit hun woongebied zullen verdreven worden door de mens.
Herten komen in deze gebieden in vele soorten voor, van de geweiloze en ongeveer dertig cm hoge kantjils tot de reusachtige sambar of paardhert. Uniek voor dit gebied - dus nergens anders voorkomend - is de thamin of het Birmalierhert (zie foto). Dit hert, dat aan de schouders bijna een meter hoog is en dan een gewicht heeft van ongeveer honderd kg -, heeft een bijzonder fraai, liervormig gewei. Dat maakt hem tot een geliefd object voor trofeeŽn-jagers.
De wilde runderen zijn hier vertegenwoordigd met grote kudden waterbuffels, gaurs, en twee unieke soorten : de banteng en de kouprey.
De banteng is een iets kleinere verwant van de gaur. Hij heeft ook dezelfde witte 'sokken' aan zijn poten. De banteng lijkt meer op het Europese huisrund - de koe - dan enig ander wild rund. Ook zijn vlees is voor de mens zeer smakelijk. Hoewel de banteng zeer waakzaam is en een goed ontwikkeld gehoor en gezichtsvermogen bezit, is hij in enkele streken praktisch uitgestorven.
Van de kouprey is zeer weinig bekend. Er leven trouwens nog slechts enkele exemplaren van, misschien nog honderd of tweehonderd. Over dat weinige wat men van de kouprey weet, zijn onder dierkundigen enkele meningsverschillen ontstaan. In enkele opzichten - vorm, bouw en grootte van de horens, zijn algehele kleur - lijkt hij sterk op de waterbuffel. Maar in andere kenmerken lijkt hij meer verwant te zijn aan andere runderen. Zo is hij bijvoorbeeld bijna net zo groot als de reusachtige gaur en heeft hij - net als de gaur en de banteng - witte 'sokken'. Verder bezit hij halskwabben zoals die voorkomen bij het Indische huisrund, de zeboe. Deze en nog andere kenmerken hebben ertoe geleid dat sommige dierkundigen hem eerder als een kruising opvatten dan als een echte soort.
Het vogelleven in het hier besproken landschap is bijzonder belangwekkend en gevarieerd, van de grote saruskraanvogel en ibis tot de kleine honingzuigers (zie foto). Honingzuigers zijn de tegenhangers van de kolibri's in Amerika, hoewel ze er geen verwanten van zijn, zelfs geen verre. Ze komen met de kolibri's overeen in hun verscheidenheid aan dikwijls bonte kleuren en in hun menu : nektar en insectjes. Enkele soorten kunnen zelfs, heel kort, in de lucht hun voedsel opnemen, maar zo bedreven in de vliegkunst als de kolibri's - die in de lucht stil kunnen blijven hangen - zijn ze niet. Tot deze familie behoren ook de zogeheten spinnenjagers, die niet van spinnen leven maar ook van nektar, vooral van de bloesems van bananenbomen. Ze zijn niet zo fel gekleurd, iets groter dan andere honingzuigers en ze hebben in de regel een nog langere, ook omlaag gebogen snavel. De spinnenjagers bouwen een prachtig nest van plantenvezels, dat ze aan de onderkant van een breed blad ophangen.
Onder de zeer vele andere vogels treffen we er steltlopers, boomklevers, buulbuuls, parkieten en enkele spreeuwachtige aan. Eťn daarvan is de kuifmaina, plaatselijk bekend onder namen als 'buffelpikker', omdat hij dikwijls op de rug van buffels meerijdt om er zich te voeden met huidparasieten. Een andere vogel is de herder- of treurmaina, een uitstekende imitator van verschillende roepen van allerlei andere vogels.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer