WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Dier - algemeen

Dieren in de Appalachen

Het alleroudste berggebied van Noord-Amerika wordt gevormd door de Appalachen. De hoogste bergtoppen van de Appalachen moeten vroeger veel hoger geweest zijn dan de huidige Rocky Mountains. De tand des tijds heeft echter danig aan dit gebergte geknaagd. Weer en wind zorgden ervoor dat de Appalachen tegenwoordig nauwelijks veel meer zijn dan een lange aaneenschakeling van heuvels. Het hoogste punt van de hele bergketen is niet meer dan 2100 meter hoog.
Dieren die in dit gebied leven zijn bijvoorbeeld de vos, de otter, spitsmuizen en de hertmuis. De lager gelegen gebieden worden steeds dichter bebouwd. Daar vindt men zeer veel dieren die zich op een verbazingwekkende manier hebben aangepast bij de aanwezigheid van de mens. Sommige van deze dieren zijn door de pioniers, opzettelijk of per ongeluk, meegebracht naar de Nieuwe Wereld. Dat zijn bijvoorbeeld spreeuwen, mussen, duiven, ratten en huismuizen. Andere dieren, zoals de grijze eekhoorn en troepialen, zijn uit dit gebied zelf afkomstig.
Er leven in deze streek verschillende soorten salamanders, die geen prettiger gebied zouden kunnen vinden om zich voort te planten en aan voedsel te komen, dan de rivieren en moerassen van dit gebied. Van de tientallen soorten salamanders die er leven, is de moddersalamander nauw verwant aan de olm die in JoegoslaviŽ leeft, maar hij lijkt er weinig op. Zowel in uiterlijk als in gedrag zijn er veel verschillen. Ze wonen niet in onderaardse grotten, hebben goede ogen en grote rode vertakte kieuwen. De modderduivel, die veel kleiner is dan zijn reusachtige Japanse familielid de reuzensalamander, behoort met zijn lengte van zestig cm tot de groep van de reuzensalamanders. Bij deze salamander worden de eitjes buiten het lichaam van het wijfje bevrucht.
Een ander dier dat uitsluitend in dit gebied voorkomt, is de stermol. Deze brengt, net als salamanders, het grootste deel van de tijd in het water door, hoewel hij een zoogdier is en geen amfibie. De stermol valt vooral op door zijn buitengewone reukorgaan. De vlezige snuit wordt omkranst door een stervormige krans die bestaat uit niet minder dan 22 gevoelige kleine tentakels. Met dit orgaan is de mol in staat de diertjes die zijn hoofdmaaltijd vormen, zoals wormen, larven van torren en larven van langpootmuggen, op te sporen.
Het merkwaardigste dier dat we in dit gebied tegenkomen is de opossum (zie foto). Dit is het enige buideldier in heel Noord-Amerika. Het diertje is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Amerika, maar raakte duizenden jaren geleden in dit gebied verzeild en wist er zich te handhaven. De opossum heeft een speciaal talent voor het overleven in moeilijke omstandigheden. Hij kan zich dan ook gemakkelijker aanpassen dan andere buideldieren. Er zijn natuurlijk veel redenen aan te voeren voor dit vermogen om in leven te blijven, maar de voornaamste zijn wel : zijn enorme aanpassingsvermogen in de keuze van zijn voedsel, het grote aantal nakomelingen en zijn bijzondere verdediging. De verdediging van de opossum bestaat uit 'doodliggen', waarbij het dier zich dood houdt en er zelfs een toestand van volledige bewegingsloosheid intreedt.
De hoger gelegen delen van de bossen in de Appalachen hebben een onweerstaanbare aantrekkingskracht op hele horden vogels. Er worden zowel trekvogels als standvogels aangetroffen. Wat we er vinden zijn gewone soorten zoals gaaien, boomklevers, winterkoninkjes en matkopmezen. Een meer ongewone verschijning in dit gebied is de robijnkeel-kolibri. Zijn oorspronkelijke woongebieden zijn de tropische wouden in Midden-Amerika. Ook zien we hier de bruine kolibri, die er een rustplaats vindt tijdens zijn jaarlijkse trektocht naar het zuidoosten van Alaska.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer