WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

Dromedaris
Groep : op het land levende zoogdieren

Een dromedaris is humeurig, stinkt en spuugt, maar is toch van uitzonderlijk belang voor volken die in de woestijn leven. In bijbelse tijden was hij in het wild al uitgestorven, maar hij is gedomesticeerd en dient de mens sinds duizenden jaren. Er komen wel verwilderde dromedarissen voor. De dromedaris is erop gebouwd dorst te verdragen en zware lasten te versjouwen. Hij is bestand tegen de extreme hitte en kou van de Arabische woestijn.
Verwilderde dromedarissen zijn kuddedieren. Jonge mannetjes vormen vrijgezellengroepen, terwijl kuddes van volwassen dieren voornamelijk uit vrouwtjes bestaan. In de paartijd leidt ้้n volwassen mannetje een groep van maximaal dertig vrouwtjes. Dieren binnen een kudde sluiten verbanden, die ze na een scheiding weer herstellen. Ze voelen zich ook verbonden met de omgeving waar ze 'thuis' zijn. Er zijn gevallen bekend van dromedarissen die 1600 km aflegden om naar hun geboortegrond terug te keren nadat ze verhandeld werden. Niemand weet precies hoe ze zich ori๋nteren. Buiten de paartijd trekken de kuddes vreedzaam langs bekende paden in een rij rond, op zoek naar voedsel.
Met meer dan tien miljoen gedomesticeerde en verwilderde dromedarissen is de soort niet bedreigd. Veel woestijnvolkeren zijn eeuwenlang op de dromedaris aangewezen voor vervoer en als bron van vlees, melk, leer en wol. Een dromedaris kan zijn berijder in ้้n dag zo'n 195 kilometer vervoeren ! Er zijn minstens twintig verschillende rassen van dromedarissen gekweekt.
Een dromedaris kan ruim veertien dagen zonder drinken, hoewel hij meestal maar vijf tot acht dagen hoeft te wachten. Een vochtverlies van veertig procent van zijn normale lichaamsgewicht kan hij overleven, terwijl mensen bij een verlies van twaalf procent al gevaar lopen. Een dromedaris eet woestijnplanten die lange wortels hebben en soms wel voor tachtig procent uit water bestaan. Veel van deze planten zijn rijk aan mineralen, die de dromedaris goed kan gebruiken, maar ze zijn zo zout dat andere dieren er niet van eten. Om water te besparen wordt er aan de uitwerpselen maar heel weinig vocht toegevoegd. Bij gebrek aan voedsel halen de dromedarissen voedingsstoffen uit hun urine.
De paartijd valt in de koele maanden, van januari tot mei. Volwassen mannetjes wedijveren om de vrouwtjes. Een ouder mannetje paradeert tandenknarsend en kwijlend langs een rivaal. Het zachte vel van zijn gehemelte blaast hij op als een gigantische bel kauwgum. Hij piest en poept en stelt zich met gespreide poten tegenover het andere mannetje. Vaak is dit voldoende, maar soms komt het tot een gevecht op leven en dood. De winnaar krijgt niet ้้n, maar soms wel dertig vrouwtjes. Het jong drinkt binnen een paar uur bij de moeder en kan na een dag lopen. Ze voegen zich al snel weer bij de kudde.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer