WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

Edelhert
Groep : op het land levende zoogdieren

Het geslacht Cervus bestaat uit tien soorten. Het mannetjesedelhert heeft een prachtig gewei en laat als hij op het punt staat om te gaan vechten een laag, trompetachtig gebrul horen. Hij vecht meedogenloos met elke vijand die probeert zijn harem van vrouwtjes af te pakken. In de open bossen van Europa en Noord-Amerika levert de bronsttijd in de herfst enkele van de spectaculairste gevechten van het dierenrijk op.
Vrouwtjes- en mannetjesedelherten leven grotendeels in aparte kuddes. In de lente trekken ze naar hogere gebieden, maar in de herfst dalen ze weer af om de sneeuw te ontvluchten. Vrouwelijke kuddes bestaan uit hinden (vrouwtjesherten) en hun kalveren. Dominante vrouwtjes verdedigen hun rang door hun tegenstander met hun voorpoten aan te vallen. Vanaf hun tweede jaar krijgen de bokken (mannetjes) geweitakken, die elk jaar in aantal en grootte toenemen. De oude breken in de lente af, waarna al snel nieuw, met bloed gevuld botweefsel groeit, omgeven door fluweelzachte basthuid die warm en zacht aanvoelt. Tijdens de zomer worden de geweitakken hard en verdroogt de basthuid, die aan boomstammen wordt afgewreven. Met negen jaar is het gewei volgroeid en zijn de bokken in optimale conditie.
In september verzamelen de hinden zich in traditionele paargebieden. De bokken burlen, beuken met hun geweien tegen het kreupelhout, rollen door de modder en bakenen door middel van geur een territorium af. Tijdens de hevige gevechten raken veel bokken ernstig gewond (elk jaar sterft vijf procent). Een succesvolle bok verwerft een harem van tot twintig hinden die hij 'hoedt' en achterna zit tijdens het zes weken durende paarseizoen. Drie tot vier hinden scheiden zich af van de kudde en schenken acht tot negen maanden later het leven aan een kalf. Kalveren kunnen vrijwel meteen staan en lopen na drie dagen al achter hun moeder aan. De eerste vier weken drinken ze alleen moedermelk, maar daarna grazen ze ook gras.
Het edelhert brengt het grootste deel van de dag etend, rustend en herkauwend door. In de lente eet het voedzaam, jong gras en ontspruitende vegetatie. In de zomer eet het ook grovere jonge bladeren en in de herfst vult het zijn menu aan met paddestoelen, vruchten en dor gras. In de winter zijn taaie, houtachtige planten als heide een belangrijke voedingsbron.
Al eeuwenlang jaagt de mens op het edelhert voor sport of voor het vlees, maar ook voor de huid. Negen ondersoorten van het edelhert zijn zeldzaam en drie ervan zijn officieel een bedreigde diersoort. In veel delen van de wereld hebben edelherten te lijden onder het verlies van hun leefgebied ten gevolge van landbouw. Illegale jacht en handel in geweien voor de oosterse geneeskunde bedreigen de Aziatische soorten. Tegenwoordig worden veel edelherten getemd en gefokt voor hertenvlees.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer