WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

Elandantilope
Groep : op het land levende zoogdieren

De elandantilope is net als alle andere leden van de wilde en gehoornde antilopenfamilie Bovidae, een gehoornd hoefdier. De elandantilope heeft twee rechtopstaande, als een kurkentrekker gedraaide hoorns en een lijf dat net zo sterk is als dat van een os. Met zijn kleine, spitse oren en lange snuit als die van een hert, zwerft dit grootste lid van de antilopenfamilie door zijn droge, halfwoestijnachtige landschap. Dit eigenaardige dier kan erg hard lopen en leeft in enkele van de meest dorre gebieden van Afrika, maar wordt in zijn voortbestaan bedreigd omdat zijn favoriete leefgebied steeds kleiner wordt.
De elandantilope, die geschikt is om in droog gebied met struikgewas te overleven, geeft de voorkeur aan grasland met her en der een boom of struik. Hoewel elandantilopen graag water drinken, kunnen ze in tijden van droogte lang zonder. Bovendien helpt de kossem, een loshangend stuk huid dat tussen de keel en de nek hangt, hen in de droge hitte koel te blijven. Elandantilopen komen vaak voor in kleine kuddes van ongeveer 25 dieren, met naast vrouwtjes en jongen één of meer mannetjes. In de natte tijd daarentegen vormen zich grote groepen met vrouwtjes en jongen en buiten de paartijd zijn de mannetjes meestal solitair. De vrouwtjes trekken verder en begrazen meer open gebied dan de mannetjes. Op zoek naar eten moet deze antilope echter altijd op zijn hoede zijn voor zijn natuurlijke vijanden, zoals luipaarden, hyena's en leeuwen.
In de paartijd leveren de mannetjes felle strijd om de dominantie binnen de kudde. Een succesvol mannetje verwerft het recht om met tochtige hinden (vrouwtjes) te paren. Zo'n acht maanden na de paring krijgt de hinde een jong op een afgelegen, schaduwrijke en goed voor roofdieren verborgen plek. Met vijf maanden is het jong gespeend, als blijft het soms ruim een jaar bij zijn moeder tot het volgende jong geboren wordt.
Het aantal elandantilopen neemt af omdat ze uit de graslandgebieden verjaagd worden die nu voor de ontwikkeling van landbouw en het grazen van vee gebruiken worden en in minder vruchtbaar, droog gebied veranderen. Sinds 1970 is het leefgebied gehalveerd. Bovendien is er vanwege het malse vlees en de sterke, kostbare huid van dit dier veel jacht op hem gemaakt. Hoewel de elandantilope in sommige gebieden is uitgeroeid, komt hij in Afrika nog steeds veel voor en zijn er naar schatting een 50.000 over.
Elandantilopen eten liever bladeren dan gras. Deze zeer selectieve antilopen kiezen de voedzaamste loten en bladeren uit, met een voorkeur voor de bladeren van de kleine, wilde bloemen en kruiden die tussen het gras en de struiken van hun leefgebied groeien.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer