WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

Europese mouflon
Groep : op het land levende zoogdieren

Alertheid en gevoel voor evenwicht zijn belangrijke overlevingstechnieken in het ruige leefgebied van de Europese mouflon. Doordat ze eeuwenlang voor jagers moesten vluchten, hebben deze kleine wilde schapen een natuurlijke schuwheid. De mouflon is één van de voorouders van het moderne schaap, dat 9500 jaar geleden werd gedomesticeerd.
De steile kloven, rotsige toppen en beboste hellingen van Corsica en Sardinië vormen een ideaal leefgebied voor wilde schapen. Europese mouflons leven meestal hoog in de bergen. Ze rusten tussen bomen en struiken, en komen in de schemering te voorschijn om te foerageren. Vrouwtjes en hun jongen blijven het hele jaar in kuddes, terwijl mannetjes met uitzondering van het paarseizoen alleen of in kuddes leven. In de koudere maanden zoeken mouflons beschutting op de zuidhellingen van beboste valleien. De schapen kunnen zich niet tegen roofdieren verdedigen. Bij onraad sissen ze een waarschuwing, stampen op de grond, gaan bij elkaar staan of slaan op de vlucht.
Tijdens de paartijd in de herfst beuken de mannetjes in hun rotsige leefgebied met hun hoorns tegen boomstammen om hun aanwezigheid aan de vrouwtjes te tonen. Tussen de mannetjes worden geritualiseerde gevechten gehouden. Door met de koppen tegen elkaar te slaan wordt het recht op paren bepaald. Alleen de winnaars mogen zich over de ontvankelijke vrouwtjes ontfermen. In de lente brengen de vrouwtjes één of twee jongen ter wereld, die al snel op eigen poten kunnen staan. De kleintjes kwispelen met hun staarten om de moeder aan te moedigen hun geur in zich op te nemen. Ze spelen samen in de kudde, die altijd op haar hoede is voor vossen en andere roofdieren. De jongen worden gezoogd tot ze zes tot acht maanden oud zijn.
Kort gras dat op de hellingen groeit vormt zo'n vijftig procent van het voedsel van de Europese mouflon. Kruiden en houtachtige planten maken het overige deel uit. Deze schapen grazen van de aromatische planten (maquis of mediterraan struikgewas) en eten ook uit de bomen gevallen eikels. Tijdens de winter, als er weinig voedsel is, knabbelt de mouflon aan kurk en andere soorten schors, maar hij zoekt ook wel eens een akker op om zich aan de oogst te vergrijpen. Zoals veel hoefdieren besteed de mouflon veel tijd aan herkauwen.
De mouflon kwam vroeger in heel Europa voor, maar werd om zijn hoorns en vlees zo zwaar bejaagd dat hij daar eeuwen geleden uitstierf. Omstreeks 1960 waren er nog maar een paar honderd Europese mouflons over op Corsica en Sardinië. Via bescherming telt Sardinië nu zo'n 2.000 exemplaren en Corsica ongeveer achthonderd. Over gans Europa leven er nu naar schatting zo'n 60.000 exemplaren, na introductie van de mouflon in verschillende Europese landen.

 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer