WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

Gaur
Groep : op het land levende zoogdieren

Een volwassen mannetjesgaur is de grootste van alle wilde ossen. Het is een enorm dier. Zijn schouders kunnen hoger reiken dan die van een lange man, en een stevig gebouwde mannetjesgaur kan wel één ton wegen. Ondanks zijn grootte en zijn gekromde, gevaarlijke horens leeft de gaur gewoonlijk echter in harmonie met andere dieren in zijn leefgebied.
Gaurs leven in kuddes van vijf tot twaalf dieren in beboste heuvels aan de voet van een gebergte nabij open terrein of laaglandgebieden, waar volop bamboe te vinden is. Buiten de paartijd leven sommige mannetjes of alleen of in vrijgezellengroepen. Een kudde bestaat gewoonlijk uit één volwassen stier, een aantal jonge dieren, verschillende koeien en hun jongen. Gaurs zijn vooral voor tijgers op hun hoede. Ze voeren een sterke verdediging en kiezen er vaak voor om te vechten. In tegenstelling tot alle andere wilde ossoorten die met hun kop vooruit vechten, vallen gaurs hun vijanden in de flank aan. Ze maken daarbij gebruik van hun horens en krachtige nek om wonden te veroorzaken.
Tijdens de paartijd zwerven stieren een heel eind, voegen zich een paar dagen bij een kudde en concurreren met andere mannetjes om koeien, door te vechten. De zingende paarroep is kenmerkend en duidelijk verschillend van die van andere wilde ossen. Hij bestaat uit een aantal tonen, iedere toon is lager dan de vorige. 's Avonds en 's nachts kan het geroep zo'n 1,6 km verder te horen zijn. Het paren vindt in India plaats van januari tot juni, en in andere gebieden na het regenseizoen, waarbij de piek in het werpen valt tijdens de koelste tijd van het jaar. Voor het werpen verlaat de koe de kudde en zoekt een veilige plek. Ze blijft een paar dagen weg totdat haar kalf kan staan en de andere kan volgen. Als de kalveren zich eenmaal bij de kudde gevoegd hebben, leven ze in crèches.
In veel gebieden zijn gaurs nachtelijke eters geworden, om mensen te vermijden, maar ze eten ook overdag. Degene die overdag eten doen dat in de morgen en aan het eind van de middag, ze rusten op de heetste tijden. De gaurs grazen en knabbelen, eten vers gras, kruiden, bamboescheuten en de zachte uitlopers van struiken. Hoewel ze veel water nodig hebben om te drinken en te baden, rollen ze niet in de modder als ander wild vee. Door hun zoektocht naar voedsel komen ze hoog in de bergen terecht, waar ze verrassend vlug op hun poten zijn, ondanks het rotsachtige terrein.
De mens heeft een snelle afname van het aantal gaurs veroorzaakt. De jacht en verlies aan leefgebied vormen de grootste bedreigingen. In sommige gebieden wordt hij gezien als een trofeedier, en zijn horens brengen veel op in de dierenhandel. De gaurs hebben ook te maken met ziektes, die worden overgebracht door gedomesticeerd vee.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer