WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : In het water levende zoogdieren
 

De gewone zeehond

Er zijn negentien soorten zeehonden binnen de Phocidae-familie van echte, harige of oorloze zeehonden. Orde : Pinnipedia - familie : Phocidae - geslacht : Phoca - soort : Phoca vitulina.
Met zijn gestroomlijnde lijf en uitstekend zwemvermogen brengt de gewone zeehond de meeste tijd door in de kustwateren van de noordelijke oceanen. Op land kan hij maar slecht uit de voeten, dus zoekt hij het strand en de rotsen alleen op om er te paren of wat uit te rusten. Soms zijn er een paar te zien die bij elkaar zitten om uit te rusten van de kolkende zee, maar het liefst blijft dit schuwe zoogdier op zichzelf.
De gewone zeehond houdt niet van felle kou. Hij kan niet door dik ijs breken en blijft daarom liever in gebieden waar het water als gevolg van de sterke stroming niet dichtvriest. Zijn leefgebied is beperkt en hij trekt zelden ver van zijn geboorteplek weg. Hij voelt zich het best thuis in kustwater met veel onbeschutte rotsen, geÔsoleerde stranden en zandbanken, die als uitvalsbasis kunnen dienen. Als zeehonden een uitvalsbasis delen, houden ze redelijk afstand van elkaar en bewaken hun ruimte via waarschuwend gebrul en het uitdelen van kopstoten.
Tijdens de paartijd storten rivaliserende mannetjes zich vaak in felle gevechten om hun plek op te eisen en om met zoveel mogelijk vrouwtjes te kunnen paren. Zo'n elf maanden later keert het vrouwtje terug om een beschutte plek op het strand te zoeken waar het jong kan geboren worden. Na de geboorte eet ze niet meer tot het jonge dier gespeend is. Ze ontwikkelt een sterke band met haar jong in de drie tot zes weken dat ze het met haar voedzame melk zoogt, tot het groot genoeg is en het sterk afgevallen vrouwtje aan een fanatieke zoektocht naar voedsel kan beginnen om weer op gewicht te komen.
De gewone zeehond is in zijn element als hij onder water zwemmend op jacht gaat. Hij gebruikt een hele rits zintuigen om zijn prooi te lokaliseren en gaat heel efficiŽnt om met zijn zuurstof door zijn hartslag te verlagen. Zijn oren en neus houdt hij stijf dicht zodat er geen water kan inlopen. Een doorsnee-zoektocht naar eten duurt ongeveer drie minuten, maar de zeehond kan veel langer onder water blijven. De gewone zeehond pakt alle vis die op zijn weg komt, als die tenminste niet te groot is om naar de oppervlakte te brengen, waar hij er hapklare brokken van afschudt. Kleine vis schrokt hij meestal met de kop naar voren in ťťn keer naar binnen.
Wereldwijd wordt het aantal gewone zeehonden geschat op 400.000. Dit lijkt heel wat, maar in sommige gebieden neemt de populatie af. Vervuiling vormt een belangrijke bedreiging voor de populaties in de Noordzee en men vermoedt dat menselijk afvalwater de incidentele zeehondenvirusepidemieŽn veroorzaakt. Meest recent was in 2002, toen veel zeehonden stierven.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer