WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Historische figuren

Giuseppe Garibaldi

Garibaldi, Giuseppe (Nice 4 juli 1807 - Caprera 2 juni 1882), Italiaans vrijheidsstrijder, was kapitein bij de koopvaardij en werd in 1833 als aanhanger van Mazzini's denkbeelden bij een samenzwering betrokken en bij verstek ter dood veroordeeld. Na zich bij opstanden in BraziliŽ en Uruguay in het militair bedrijf geoefend en onderscheiden te hebben, landde hij op 24 juni 1848 in zijn geboorteplaats (die toen aan SardiniŽ-Piemonte behoorde) en nam deel aan de strijd tegen de Oostenrijkers, het jaar daarop in Rome tegen de Fransen. Met 3000 man door de linies heen gebroken, ontsnapte hij en zwierf van New York over CaliforniŽ en Peru naar China, totdat hij in 1854 terugkeerde en het eilandje Caprera kocht, om zich er met zijn vrouw, Anita, toe te leggen op de landbouw. Bij de oorlog van SardiniŽ-Piemonte tegen Oostenrijk (1859) voerde hij echter weer het bevel over een korps Alpenjagers, waarmee hij de Oostenrijkers bij Varese en San Fermo versloeg. Naar aanleiding van de afstand van Savoye en Nice (1860) door de Sardinische minister Cavour aan Napoleon III stelde hij samen met Crispi en Mazzini een radicaal-republikeins bevrijdingsprogram op.
In hetzelfde jaar kwam hij onder bescherming van de Engelse vloot met 1076 vrijwilligers (I Mille) en vier stukken geschut een opstand op SiciliŽ te hulp en werd er in naam van Victor Emanuel II van SardiniŽ 'dictator'. Een paar maanden later landde hij met 10!000 man op het vasteland en joeg, overal met open armen ontvangen, Frans II, koning van de Beide SiciliŽn (SiciliŽ en het koninkrijk Napels), voor zich uit naar Gaeta. Er was een Sardinisch leger voor nodig om deze van achter de Volturno te helpen verdrijven. Ter wille van de eenheid erkende de overtuigde republikein Garibaldi Victor Emanuel als 'de koning van ItaliŽ', aan wiens zijde hij 7 nov. 1860 Napels binnentrok, maar kort daarna trok hij zich, eerbewijzen en functies afwijzend, terug op Caprera. In 1862 rukte hij weer, bezeten van zijn oude ideaal Rome tot hoofdstad van ItaliŽ te maken, op vanuit CalabriŽ, maar werd bij Aspromonte door Italiaanse troepen tegengehouden en zwaar gewond. Aan de oorlog tegen Oostenrijk van 1866 nam hij deel met vrijwilligers. Een nieuwe poging Rome te bezetten (in 1867) eindigde in een verpletterende nederlaag tegen de Fransen en Zoeaven bij Mentana. Na de val van Napoleon III bood hij zijn diensten aan de Derde Republiek aan en vocht met zijn vrijwilligers in BourgondiŽ tegen de Duitsers. Na een zetel in de Nationale Vergadering geweigerd te hebben, keerde hij terug naar ItaliŽ, waar hij met eerbewijzen werd overladen en in 1874 lid van de Kamer van Afgevaardigden werd. Daar verklaarde hij dat hij zich alleen ter wille van de Italiaanse eenheid bij de monarchie had aangesloten. Teleurgesteld keerde hij in 1876 naar Caprera terug.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer