WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Vogels
 

De grasparkiet

Orde : Psittaciformes - familie : Psittacidae - geslacht : Melopsittacus en soort : M. undulatus. Als enige lid van het geslacht Pelopsittacus maakt de grasparkiet deel uit van de papegaaienfamilie.
Grasparkieten zijn kleine leden van de papegaaienfamilie. Ze leven in uiteenlopende leefgebieden in het Australische binnenland, maar altijd in de buurt van water. Deze in groepen levende vogels doen niets liever dan hoog in een boom gezeten hun lichtgroene veren poetsen. Hoewel ze in het wild allemaal hetzelfde gekleurd zijn, kunnen ze in gevangenschap vele verschillende kleuren hebben.
Als sociaal groepsdier maakt de grasparkiet het grootste deel van zijn leven deel uit van een grote, nomadische zwerm. Tijdens de nacht roest de zwerm in bomen, om kort na zonsopgang weer uit te vliegen, op zoek naar voedsel. De bewegingen van deze vogels en hun broedgewoontes hangen sterk af van de seizoensgebonden regens. Ze trekken overal heen waar vers water is. In gebieden zonder bomen biedt het groepsleven deze kleine papegaai bescherming tegen zijn grootste belagers, roofvogels zoals haviken. Voor ze neerstrijken, verzamelen de grasparkieten zich en cirkelen razendsnel om de bomen, draaiend en duikelend en naar elkaar schreeuwend.
Grasparkieten zijn de bekendste kooivogels ter wereld. Ze komen in hun hele Australische verspreidingsgebied zoveel voor in het wild dat de handel in deze vogels niet beperkt is. Dit in tegenstelling tot de meeste papegaaisoorten. Men neemt aan dat de grasparkiet op het einde van de achttiende eeuw werd ontdekt, om in de negentiende eeuw furore te maken als huisdier. Halfweg de negentiende eeuw werd de vogel voor het eerst in gevangenschap gefokt.
Net als andere papegaaien heeft deze vogel een stevige kromme snavel, bij uitstek geschikt voor het pikken, splitsen en pellen van zaden. De grasparkiet foerageert op de grond. Hij eet het liefst kleine zaden zoals van beemdgras en landbouwgewassen, maar ook wel de malse jongen knoppen en scheuten van eucalyptusbomen. Zaden zijn buitengewoon rijk aan voedingsstoffen en verschaffen alle energie die deze kleine vogel nodig heeft. Grasparkieten foerageren verspreid over de dag; in de middag schuilen ze voor de hete zon. Ze moeten geregeld drinken, dus blijven ze altijd in de buurt van een waterbron. Als het druk is op de oever, kunnen ze ook rechtstreeks op het water landen, en dat doet geen enkele papegaai hen na.
Gewoonlijk vormen deze vogels paren voor het leven, waarbij ze hun band versterken door elkaars veren te poetsen en met speciale kreetjes. Ze broeden één en soms twee keer per jaar in een willekeurige maand na hevige regenval, als er veel voedsel te vinden is. Tijdens het broeden en de eerste week erna brengt het mannetje het vrouwtje voedsel. De eieren komen op verschillende momenten uit. Tot de jongen volgroeid zijn worden ze gevoed door beide ouders. Grasparkieten zijn met zes maanden geslachtsrijp.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer