WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : De mens - algemeen

De Griekse riddertijd

In de tijd van ongeveer duizend tot achthonderd voor Christus vonden er in Griekenland veranderingen plaats die het aanzien van dit land voor lange tijd zouden bepalen. Waarschijnlijk naar het voorbeeld van de steden in Klein-Azië ging men in Griekenland over tot het vormen van zelfstandige steden. Zo'n stadstaat bestond uit de stad zelf, met een stuk grond eromheen. De stadsbewoners werkten overdag op het land en keerden 's avonds terug naar de stad. Dat deden ze niet alleen vanwege de veiligheid, maar ook omdat daar hun thuis was. De koningen waren in de tijd dat de stammen nog rondtrokken op zoek naar nieuw land als aanvoerders erg belangrijk geweest. Maar toen iedereen zich eenmaal gevestigd had, nam de macht van de koningen af. De edelen die voorheen 'in dienst van de koning' stonden, plaatsten zich meer en meer op de voorgrond en namen tenslotte het bestuur op zich. Het koningschap had afgedaan. Voortaan was er een regering door edelen of 'aristocratie' in de Griekse stadstaten.
De adel hield er een levenswijze op na die wel enigszins te vergelijken is met die van de ridders uit de middeleeuwen in Europa. De edelen zochten bezigheden die een prettig tijdverdrijf betekenden en die bovendien zeer geschikt waren om in goede conditie te blijven voor de oorlog. Men deed aan hardlopen, verspringen, speerwerpen, worstelen, discuswerpen en paardenrennen. Bijzonder in trek was ook de pentathlon of vijfkamp : springen, hardlopen, speerwerpen, discuswerpen en worstelen. Een hoogtepunt vormden de Olympische Spelen, die eenmaal in de vier jaar te Olympia op de Peloponnesus werden gehouden, ter ere van de oppergod Zeus.
Graag luisterden de edelen in de wintermaanden naar de voordracht van rapsoden (rondtrekkende zangers). Die zongen heldendichten en begeleidden zichzelf daarbij op de citer. Twee heldendichten uit deze tijd zijn ons overgeleverd, namelijk de Ilias en de Odyssee. De Ilias behandelt 51 dagen van de strijd om de stad Troje, die in totaal tien jaar heeft geduurd. Dit heldendicht wordt beheerst door de toorn van de held Achilles, omdat Agamemnon - de koning van Mycene - hem zijn slavin Briseis had afgenomen. Achilles weigerde nog langer deel te nemen aan de strijd. Hij doet zijn beklag bij zijn moeder, de nimf Thetis, en deze gaat naar zijn vader, de oppergod Zeus. Deze belooft haar dat hij de Grieken net zo lang zal laten verliezen, totdat ze Achilles eerherstel hebben gegeven. De gevolgen blijven niet uit. Na enkele tweegevechten tussen Griekse en Trojaanse helden worden de Grieken gedwongen te wijken. De Trojanen slagen er zelfs in tot in het Griekse kamp door te dringen en leveren slag bij de schepen van de Grieken. Dan grijpt de echtgenote van Zeus, de godin Hera, in. Zij zorgt ervoor dat Hypnos, de god van de slaap, haar gade doet inslapen. Dat is de redding van de Grieken. Maar als Zeus ontwaakt, help hij opnieuw de Trojanen. De toestand wordt voor de Grieken dan onhoudbaar. Achilles wil de Grieken niet zelf gaan helpen, maar hij stuurt zijn vriend Patrocles. Maar als deze de Trojanen te ver achterna zit, wordt hij door de Trojaanse held Hector gedood. De god Apollo heeft Hector daarbij geholpen. Achilles is uitzinnig van smart over de dood van zijn vriend. Hij laat zich een nieuwe wapenuitrusting smeden en werpt zich in de strijd. Hij zit zijn tegenstanders achterna tot aan de rivier de Skamander. Wie het vege lijf kan redden, vlucht binnen de veilige stadspoorten. Alleen Hector blijft buiten en sneuvelt. De oude Trojaanse koning Priamus gaat tijdens de nacht naar Achilles en vraagt het lijk van zijn zoon Hector terug. Dat wordt hem toegestaan en daarmee eindigt de Ilias. De afloop van de strijd om Troje, die door de list van het Houten Paard wordt beslist, wordt ons elders verteld.
In de Odyssee wordt ons het verhaal verteld van de omzwervingen van de held Odysseus na de val van Troje. Deze koning van Ithaka, die bekend stond zowel om zijn dapperheid als om zijn slimheid, had de list van het Houten Paard bedacht, waardoor Troje tenslotte kon worden ingenomen. De goden hadden echter bepaald, dat Odysseus nog tien jaar moest rondzwerven, voordat hij weer veilig thuis zou komen. Gedurende deze tien jaar was hij soms vlak bij zijn vaderland, maar dan gebeurde er weer iets waardoor hij het bijna bereikte doel opnieuw aan de horizon zag verdwijnen. Sommige goden zaten hem danig dwars, maar andere hielpen hem gelukkig, zoals de godin Pallas Athene. Intussen beleefde hij allerlei avonturen. Hij maakte kennis met éénogige reuzen of cyclopen, met sirenen en met een tovenares. Zelfs maakt hij een tocht naar de onderwereld, waar de zielen van de afgestorvenen een vreugdeloos bestaan leidden. Als die tijd zat zijn vrouw Penelope thuis te wachten, want zij was ervan overtuigd dat haar echtgenoot zou terugkeren. Die overtuiging deelde echter lang niet iedereen, en talloze vrijers dongen naar haar hand. Zij wees echter allen af en bleef standvastig. Toen Odysseus tenslotte thuiskwam, doodde hij de vrijers en sloot hij zijn vrouw in z'n armen. Zo krijgt dit heldendicht, dat de Grieken zo geïnspireerd heeft, toch nog een gelukkige afloop. (foto : Griekse vaas)
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer