WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : In het water levende zoogdieren
 

De grijze walvis

De grijze walvis is de enige soort binnen zijn familie maar deelt een aantal kenmerken met walvissen uit andere families. Orde : Cetacea - familie : Eschrichtiidae - geslacht : Eschrichtius - soort : Eschrichtius robustus.
Ondanks zijn reusachtige, ontzagwekkende verschijning is de grijze walvis doorgaans tamelijk passief. Hij zal zich echter fanatiek verdedigen als hij wordt aangevallen. Vandaar zijn bijnamen hardhoofd en duivelsvis. Ieder jaar maakt deze walvis ťťn van de langste migratiereizen van alle zoogdieren. De heen- en terugreis tussen de poolwateren en de warme kustwateren van CaliforniŽ en Mexico beslaat zo'n 20.000 km.
Grijze walvissen zijn actieve dieren. Ze staan bekend om hun specifieke kunstjes : met hun staart op het water slaan, en uit het water opspringen en landen met een grote plons. Tijdens de zomer foerageren grijze walvissen in de zeeŽn tussen Alaska en SiberiŽ. Ze slaan genoeg vet op om de winter vastend door te brengen. Als de wateren in oktober beginnen dicht te vriezen, trekken ze naar het zuiden. Migrerende walvissen zwemmen dicht langs de kust, soms maar ťťn kilometer van het vasteland verwijderd. Om zich te oriŽnteren, steken ze hun kop uit het water, kijken even snel rond en verdwijnen weer onder het zeeoppervlak.
Grijze walvissen paren aan het begin van de winter, vaak tijdens de trek naar de zuidelijke broedplaatsen. Ruim een jaar later keert het zwangere vrouwtje terug naar deze warme wateren rond CaliforniŽ en Mexico om te werpen. Pasgeborenen leven de eerste paar maanden van de moedermelk. Zo bouwen ze genoeg vetreserves op om de komende trek naar het noorden en de koude temperaturen van de arctische foerageergebieden te kunnen overleven. Tijdens deze lange reis worden de kalveren gespeend en leren ze vast voedsel te eten.
Anders dan veel andere walvissen zijn grijze walvissen bodemeters. Dat wil zeggen dat ze voedsel opslokken van de bodem van de oceaan in plaats van hun prooi al zwemmend te vangen. Ze rollen zich op hun zij (meestal de rechter) en ploegen de modder en het zand om, waarbij ze vaak hun kop schrammen. Door deze krachtige handeling poken ze het bezinksel op en slorpen dit naar binnen, tegelijk met grote hoeveelheden zeewater. Als hij oprijst van de zeebedding, perst de walvis het water naar buiten met zijn tong, het voedsel achterhoudend dat hij nodig heeft. Grijze walvissen eten gedurende de zomer aan ťťn stuk door.
De walvisvaart heeft door de eeuwen heen een zware wissel getrokken op de grijze walvis, maar werd pas in de zeventiende en achttiende eeuw grootschalig. Veel walvissen worden geslacht om hun traan, vlees, huid en baleinen. Rond 1700 was de populatie grijze walvissen in het westen van de Atlantische Oceaan uitgestorven en telde de populatie wereldwijd nog maar enkel duizenden, tot de soort in 1946 werd beschermd. De Californische populatie beleeft nu een opmerkelijk herstel.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer