WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : De mens - algemeen

De vorming van Groot-Griekenland

De rust en de zekere welvaart die er in Griekenland na de periode van de volksverhuizingen waren, deden de bevolking van Griekenland langzaam toenemen. Aanvankelijk bracht dat nog geen problemen met zich mee, maar toen de groei van het aantal mensen bleef doorgaan, bleek de opbrengst van de landbouw niet voldoende te zijn om iedereen te voeden.
De bodem van Griekenland was niet bijster vruchtbaar en bovendien was het bebouwbare oppervlak tamelijk klein. Maar gelukkig voor de Grieken ware er verschillende uitwijkmogelijkheden. Een deel van de mensen kon een bestaan vinden in allerlei ambachten, zoals het maken van sandalen, het smeden van metalen of het slijpen van messen. Andere voorzagen in hun levensonderhoud door potten te gaan bakken. In sommige steden ontstonden zo hele wijken van pottenbakkers die zich voornamelijk op de export ervan toelegden.
De kooplieden ontplooiden hun handelsactiviteiten steeds verder langs de kusten van de Middellandse Zee, en ook de talloze eilanden werden daarbij aangedaan. Zo werden de Grieken gaandeweg met een groter wordend gebied vertrouwd. Toen in sommige steden de overbevolking bepaald benauwend werd, werd besloten om elders koloniŽn of dochtersteden te gaan stichten. Daar kon dan het overschot aan mensen zich een nieuw bestaan opbouwen. In een tijdsbestek van ongeveer drie eeuwen (van 800 tot 500 voor Christus) had de Griekse kolonisatiebeweging zich uitgebreid over bijna alle bekende kusten van de Oude Wereld, van de noordkust van de Zwarte Zee tot aan Spanje toe.
Omstreeks 600 voor Christus bedroeg het aantal Griekse koloniŽn dat gesticht was tenminste 250. Dit aantal lijkt op het eerste gezicht erg hoog, maar het wordt begrijpelijk als men weet dat vele Griekse steden meer dan ťťn kolonie, en soms wel enkele tientallen koloniŽn stichtten. Van de stad Milete is bijvoorbeeld bekend dat ze in ieder geval dertig dochtersteden had.
Tussen de moederstad en de dochtersteden bleven nauwe betrekkingen bestaan. De oude vertrouwde godsdienstige feesten werden ook in het nieuwe vaderland gevierd. En ook al lag een kolonie nog zo ver van de moederstad verwijderd, toch stuurde ze haar gezantschappen erheen om aan de voornaamste feesten deel te nemen.
Maar niet alleen de overbevolking bracht de Grieken ertoe te gaan emigreren. In de loop van de bovengenoemde drie eeuwen werd de aristocratie in het grootste deel van Griekenland de macht afgenomen. Degenen namelijk die in de handel en de scheepvaart rijk waren geworden, wilden ook invloed in bestuurszaken hebben en maakten zich van de macht meester. Dan was er eigenlijk sprake van een regering van de rijken, maar omdat deze regeringen toch vaak op het gewone volk steunden, ontstonden er her en der democratische regeringsvormen. Soms kon er nog enige tijd een alleenheerschappij zijn van een tiran. Zo iemand had zich met de hulp van het volk de macht toegeŽigend, maar meestal verloor hij die toch weer spoedig of zijn opvolgers konden zich niet verder handhaven. Dan kwam de democratische regeringsvorm ervoor in de plaats. Al deze politieke woelingen konden soms eveneens de oorzaak van het stichten van dochtersteden zijn.
Zeer belangrijk werd de Griekse kolonisatie in Zuid-ItaliŽ. Daar verrezen in de loop van de tijd zoveel Griekse steden, dat de streek de naam van Magna Graecia (Groot-Griekenland) kreeg. Het waren voornamelijk DoriŽrs die er zich vestigden. Hun steden kwamen tot grote bloei en werden zeer machtig. De voornaamste waren Tarente, dat omstreeks 700 voor Christus door Sparta, en Sybaris dat in 720 voor Christus door de AchaeŽrs was gesticht. De kolonisatie heeft niet alleen de Griekse welvaart bevorderd, maar ook de beschaving verder verspreid.
(foto : tempels van de Griekse kolonisten in Zuid-ItaliŽ)
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer