WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Carine's Kattenpagina

De Heilige Birmaan

De Heilige Birmaan is volgens de legende een oud, uit Birma afkomstig ras, dat iets wegheeft van een zwaargebouwde langharige Siamees. Maar hij heeft een unieke witte tekening op de voeten. De Heilige Birmaan wordt in sommige andere landen Birman genoemd. In Frankrijk, waar hij het populairst is en eigenlijk vandaan komt, heet hij Chat Sacré de Birmanie. Deze kat heeft niets te maken met de Burmees, een kortharige raskat.
Uiterlijk
De belangrijkste eigenschap van deze kat is de witte aftekening op de voeten. Het lijkt alsof hij witte handschoenen en sokken draagt. De rest van de lange, zijdeachtige vacht is hoofdzakelijk gebroken wit met een gouden glans en ook heeft hij donkerder gekleurde points; het typische kenmerk van de Siamees. De combinatie van de donkerdere aftekening op poten, gezicht, oren en staart in combinatie met de witte voeten is uniek voor deze kat. Het gen dat de witte aftekeningen veroorzaakt, overlapt de typische Siamese aftekening, waarbij het wit scherp afsteekt. De ogen van de Heilige Birmaan zijn diepblauw, net als die van de Siamees. Het lichaam is echter stevig en zwaar, met korte, stevige poten en een grote, vrij ronde kop.
Kattenliefhebbers noemen de witte aftekening aan de voorpoten handschoenen en die op de achtervoeten sokken. Op de voetzolen van de achtervoeten moet de witte aftekening in een punt eindigen, de sporen.
Legendes
De legende van de Heilige Birmaan vertelt over de honderd zuiver witte katten met gele ogen die eeuwen geleden de heilige Khmer-tempel te Lao-Tsun bij de berg Lugh in Birma bewaakten. In de tempel bevond zich een gouden beeld van de godin met de blauwe ogen genaamd Tsun-Kyan-Kse, die in staat was om priesters te laten reïncarneren in de lichamen van heilige dieren. Zodra de ziel van een priester was overgegaan in het lichaam van één van de heilige katten, kon deze via de onschuldige kat doorgaan naar het hiernamaals. Met andere woorden : de katten betekenden voor de priesters zoveel als een geestelijke weg naar het paradijs. Dat verklaart waarom ze zo zorgvuldig beschermd werden. De hogepriester, Mun-Ha, had een lievelingskat genaamd Sinh. Op een dag zaten ze samen voor het beeld van de godin, toen de tempel werd aangevallen door rovers uit Siam. Mun-Ha kreeg een hartaanval terwijl hij zat te bidden. Sinh reageerde door zijn voeten op het lichaam van de stervende priester te zetten. Terwijl hij dat deed waren zijn ogen gericht op de gouden godin met de blauwe ogen. Op het moment dat zijn meester zijn laatste adem uitblies, veranderde Sinh; zijn ogen werden blauw en zijn vacht kreeg een gouden glans. Vervolgens kregen de uitstekende lichaamsdelen de kleur van de aarde, behalve zijn voeten, die, waar ze in contact waren met het sneeuwwitte haar van zijn meester, hun oorspronkelijke, zuiver witte kleur behielden. Terwijl al deze veranderingen plaatsvonden, ging de ziel van de dode priester over in het lichaam van Sinh.
De feiten
De werkelijkheid omtrent de afkomst van deze kat is moeilijk te achterhalen. Als er echt een groep witte, langharige katten in de oude tempel leefde, lijkt het meer voor de hand liggend dat de metamorfose door een plotselinge aanval van een Siamese kat is bewerkstelligd, dan door een bovennatuurlijke gebeurtenis. Feit is, deze katten belandden na het einde van de Eerste Wereldoorlog in handen van Franse fokkers. Hoe dit precies gebeurde, daaromtrent bestaan enkele versies.
De Heilige Birmaan werd in Frankrijk bijzonder populair als raskat. De Franse overkoepelende organisatie op raskattengebied erkende deze kat al in 1925. In 1946 noemden twee Amerikaanse schrijvers hem nogal verwarrend de Franse Burmees, waarbij in ieder geval niet voorbij werd gegaan aan het feit dat het ras indertijd hoofdzakelijk in Frankrijk werd gefokt. Ondanks de grote populariteit schijnt de Heilige Birmaan-populatie tijdens de Tweede Wereldoorlog te zijn gedecimeerd, waarna er uiteindelijk, tegen het einde van de oorlog, nog maar een paar van deze katten overbleven. In Duitsland konden maar twee fokkers hun Heilige Birmanen indertijd in leven houden. Hoewel zijn bestaan aan een zijden draadje hing, werd de Heilige Birmaan gered en na de oorlog namen de aantallen al weer snel toe. In 1959 werden de eerste Europese Heilige Birmanen naar de Verenigde Staten geëxporteerd. Vervolgens kwamen ze in allerlei andere landen terecht. In 1966 werd deze kat als Birman erkend in Groot-Brittannië, in de Verenigde Staten gebeurde dat in 1967.
Persoonlijkheid
Deze katten worden vaak beschreven als vriendelijk, trouw, gelijkmatig gehumeurd, goed met andere katten, aanhankelijk, meegaand, intelligent, extravert en robuust.
Kleurslagen
Er zijn een groot aantal kleurslagen bij de Heilige Birmaan erkend, maar de specifieke, witte aftekening op de voeten mag niet ontbreken.

 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer