WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : De mens - algemeen

Hertog Willem en de verovering van Engeland

Nadat de Noormannen zich in NormandiŽ in Frankrijk hadden gevestigd, gebruikten ze hun nieuwe vaderland nogal eens als uitvalsbasis voor rooftochten op Engeland. De betrekkingen tussen beide landen werden pas wat beter na het huwelijk van de Engelse koning Ethelred (978-1016) met Emma, de dochter van de Normandische hertog Richard I. De tweede zoon van Ethelred en Emma werd, op en top NormandiŽr, in 1042 koning van Engeland. Deze, Eduard de Belijder, haalde zijn Normandische vrienden naar Engeland en zo ontstonden er twee partijen : de Normandische en de Engelse.
In 1051 bracht hertog Willem van NormandiŽ een bezoek aan Eduard de Belijder. Hij kreeg van hem de toezegging dat hij hem te zijner tijd als koning van Engeland zou mogen opvolgen. Hoewel beide heren neven van elkaar waren, kon Eduard dat niet zomaar doen. Toen hij in 1066 overleed, koos de Witan, de koninklijke raad, Harold II van Wessex tot koning van Engeland. Willem van NormandiŽ was echter vastbesloten zijn aanspraken op de Engelse troon te handhaven. Hij haalde de hoge edelen over met hem mee te werken en vond ook tal van ridders uit naburige landen bereid, roem en eer te gaan behalen over zee. Zelfs paus Alexander II stond welwillend tegenover de onderneming en stuurde Willem een gewijd vaandel en een relikwie van de Heilige Petrus.
In augustus 1066 was een grote vloot bij de Normandische stad St. Valťry bijeengebracht. Tegenwind echter hield de vloot vier weken lang binnengaats. De krijgers begonnen hun belangstelling voor de onderneming te verliezen. Daarom liet de hertog de relikwieŽn van Valerius, de beschermheilige van de stad, in processie ronddragen. Tegen de avond stak een gunstige wind op en haastig begon men zich gereed te maken om de volgende morgen te kunnen uitzeilen.
In het licht van de opgaande zon kozen in de vroege ochtend van 27 september 1066 de drakenschepen van de NormandiŽrs het ruime sop. De volgende dag reeds landde een deel van de vloot bij Pevensey en een ander deel bij Hastings, zonder tegenstand te ontmoeten. Hertog Willem liet de schepen op het strand trekken en onttakelen, terwijl hij er een zware bewaking bij opstelde. Op die manier kon niemand er met de schepen vandoor gaan.
Harold, die toen ongeveer negen maanden koning van Engeland was, haastte zich op het bericht van de landing van de NormandiŽrs naar Londen en trof er de nodige krijgsvoorbereidingen. De uitdaging van Willem van NormandiŽ, de strijd in een tweegevecht te beslissen, wees hij af. Op 14 oktober 1066 kwamen beide legers bij Hastings tegenover elkaar te staan. Onder trompetgeschal zetten de NormandiŽrs de aanval in. Lange tijd bleef de uitslag van de strijd twijfelachtig. Tegen de avond echter werd koning Harold door een pijl dodelijk getroffen. Toen gaven de Engelsen de strijd op.
De Normandische hertog rukte na de slag bij Hastings op naar Londen, dat de poorten opende onder garantie van de rechten en bezittingen van de burgers. Daar liet Willem, die de bijnaam 'de Veroveraar' had gekregen, zich met Kerstmis door de aartsbisschop van York tot koning kronen. Toen deed zich de wonderlijke situatie voor dat de hertog van NormandiŽ, die leenman of vazal van de Franse koning was, diens collega werd als koning van Engeland.
De nieuwe Engelse koning nam de grond van de Angelsaksische bezitters af en gaf deze in leen aan zijn Normandische edelen en aan hoge geestelijken. Hij trof echter wel zodanige regelingen dat de macht van zijn leenmannen niet te groot kon worden ten koste van zijn eigen macht.
(foto : een afbeelding van de Engelse koning Eduard de Belijder)


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer