WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : De mens - algemeen

Frankrijk en Engeland, honderd jaar in oorlog (1337-1453)

De Franse koningen probeerden hun macht steeds verder uit te breiden ten koste van de adel. Ze deden dat onder meer door de zelfstandige leengoederen weer onder Franse kroon te brengen. Langzamerhand was de Franse koning zo bijna heer en meester binnen de Franse grenzen geworden, toen er een ernstige terugslag volgde. Het Franse koninklijke huis Capet stierf in 1328 uit en de zijtak, het huis Valois, kwam aan het bewind. De Engelse koning Eduard III (1327-1377) was echter altijd ook nog hertog van Normandië en bovendien had hij aanspraak op de Franse troon via zijn moeder, Isabella van Frankrijk. Deze was namelijk een dochter van de in 1314 overleden Franse koning Filips IV de Schone uit het huis Capet. Dat betekende oorlog tussen Frankrijk en Engeland. In het begin werd Engeland geholpen door de Vlaamse gilden, die het nu eenmaal niet zonder de Engelse wol konden stellen. Het ging ook verder niet goed met de Fransen. Ze werden in 1346 bij Crécy verslagen, verloren in 1347 Calais (dat ruim twee eeuwen aan Engeland bleef) en leden in 1356 een nederlaag bij Maupertuis in de buurt van Poitiers. De Franse boeren, die het door de oorlog zwaar te verduren hadden en die bovendien door de pest werden weggemaaid, kwamen in 1358 in opstand. In 1360 sloot Frankrijk vrede.
In de tweede periode van de Honderdjarige Oorlog, die in 1375 werd hervat, was Engeland de grote verliezer. Eduard III raakte bijna al zijn bezittingen in Frankrijk kwijt. De strijd bleef echter heen en weer golven, want daarna wist Hendrik V van Engeland (1413-1422) na zijn grote overwinning bij Azincourt in 1415 half Frankrijk te veroveren. Jan zonder Vrees, de hertog van Bourgondië, erkende hem als koning van Frankrijk.
De toestand zag er voor de Franse koning na 1415 inderdaad slecht uit. Maar de Engelse koning Hendrik V overleed op 31 augustus 1422 en de Franse koning Karel VI volgde hem een paar maanden later in het graf. Diens zoon, kroonprins Karel VII (1422-1461), werd als koning erkend in het kleine gedeelte van Frankrijk dat nog niet door de Engelsen was bezet. Veel betekenis had dit niet, temeer daar Karel VII een zwak karakter had en zich helemaal door zijn gunstelingen liet leiden.
De Engelsen, die onder het regentschap stonden van Hendrik VI, de broer van de overleden Hendrik V, omdat het kroonprinsje pas negen maand oud was, zetten de oorlogvoering in het begin wat slapjes voort. Pas in 1428 gingen ze weer echt tot de aanval over. De Engelsen veroverden een aantal versterkte plaatsen en sloegen in oktober het beleg voor Orléans. Deze stad was erg belangrijk in de oorlog,  want als de Engelsen erin zouden slagen Orléans in te nemen, lag het land ten zuiden van de Loire voor hen open. De Fransen deden dan ook alles om deze ramp te voorkomen. Alleen de slappe Karel VII toonde bitter weinig belangstelling voor de hele zaak.
Geheel onverwacht echter kwam er een totale ommekeer en deze was te danken aan een eenvoudig boerenmeisje, Jeanne d'Arc uit Domrémy in Lotharingen. Het kind had van haar moeder een zeer godsdienstige opvoeding ontvangen en al vroeg betoonde Jeanne zich zeer vroom. Ze zocht graag de eenzaamheid op, overtuigd als ze was van het feit dat God en zijn heiligen zich af en toe aan een heel vroom iemand kenbaar zouden maken. Op haar dertiende jaar meende ze voor het eerst stemmen te horen, die haar vertelden dat ze door God uitgekozen was om haar land te redden. Aan haar oom, Durant Laxart, vroeg ze voor haar te bemiddelen bij de commandant van de naburige stad Vaucouleurs, om haar een vrijgeleide te bezorgen voor haar tocht naar kroonprins Karel VII. De commandant, Robert van Baudricourt, wilde het meisje eerst niet ontvangen, maar ze liet zich niet afschepen. Tenslotte liet hij Jeanne toch gaan, vergezeld door haar broer, twee edelen en nog twee andere personen. Op 24 februari 1429 kwam het kleine gezelschap veilig aan in Chinon, waar Karel VII toen verbleef. Toen de hovelingen echter hoorden dat dit boerenkind was gekomen om Frankrijk te redden, barstten ze in lachen uit. Enkele geestelijken onderzochten haar op het punt van haar geloof en toen liet men haar naar Karel VII gaan. Deze bevond zich in een helderverlichte burchtzaal temidden van een schaar rijk uitgedoste hovelingen. Zelf was hij slechts eenvoudig gekleed, maar Jeanne d'Arc herkende hem onmiddellijk en groette hem eerbiedig, ook toen hij ontkende dat hij de kroonprins was. Het boerenmeisje vertelde hem dat ze door God was gezonden om Orléans te redden en hem, Karel VII, naar Reims te leiden zodat hij in die plaats gekroond zou worden. Jeanne slaagde erin zijn vertrouwen te winnen en ook een nieuw ingesteld onderzoek door een commissie van geestelijken bevestigde Jeanne in haar goddelijke opdracht.
Jeanne kreeg een wapenuitrusting, paarden, schildknapen, pages, herauten en een veldkapelaan. Haar vaandel, wit met een gouden lelie bestikt, voerde de woorden 'Jezus, Maria'. Het leger en het hof waren niet onverdeeld geestdriftig over deze nieuwe 'wapenzuster', maar het volk juichte haar toe als de reddende engel. Daarom stelde de kroonprins haar aan het hoofd van het leger. De wijze waarop Jeanne dit aanvoerde, deed haar spoedig het vertrouwen van de manschappen winnen. Met grote geestdrift werd de aanval ingezet op de Engelsen die Orléans belegerden en met succes. Op 3 mei 1429 braken de Engelsen het beleg op, nadat ze al hun belegeringswerktuigen in brand hadden gestoken. Kort daarop werd Karel VII te Reims tot koning van Frankrijk gekroond. Tal van overwinningen vielen de Fransen ten deel. In 1430 werd Jeanne d'Arc door de Bourgondiërs krijgsgevangen gemaakt. Ze werd voor een gerechtshof van Franse geestelijken gebracht dat haar, in opdracht van de Engelsen, schuldig bevond aan hekserij en ketterij. In 1431 werd ze levend verbrand. De Engelsen verloren langzamerhand weer al hun Franse gebied. In 1453 eindigde de Honderdjarige Oorlog zonder echte vrede.
(foto : afbeelding van Jeanne d'Arc)
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer