WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Historische figuren

Ignatius van Loyola

Ignatius van Loyola, eigenlijk: Inigo Lůpez de Loyola (kasteel Loyola, bij Azpeitia in de Baskische prov. Guipķzcoa, 1491 - Rome 31 juli 1556), Spaans-Baskisch ordestichter, was het dertiende kind van adellijke ouders en diende van 1518 tot 1521 als officier in het leger van de Spaanse onderkoning van Navarra. Op 20 mei 1521, tijdens de Frans-Spaanse oorlog, werd hij in Pamplona aan beide benen gewond. Zijn langzame herstel gaf aanleiding tot een geestelijke ontwikkeling die ging van dromerijen over riddereer en hoofse liefde via vrome lectuur, naar mijmeringen over pelgrimstochten en geloofsverkondiging. Daarbij ontdekte hij dat de eerste soort overpeinzingen hem onvoldaan achterlieten, terwijl hij na de andere soort mijmeringen het gevoel van voldaanheid bleef behouden. Deze methode om negatieve, vervreemdende krachten te onderscheiden van positieve, vrijmakende werkte hij later uit in zijn Geestelijke oefeningen (zie exercitia spiritualia).
Ignatius hing nu zijn wapens op bij het bekende Mariabeeld in de abdij van Montserrat, trok zich enige tijd (maart 1522 - febr. 1523) in afzondering terug te Manresa (in deze tijd ontstond het grondplan van de Geestelijke oefeningen) en maakte een pelgrimstocht naar Jeruzalem. Na zijn terugkeer begon hij zijn priesterstudies, eerst te Barcelona, AlcalŠ en Salamanca (1524-1528), vervolgens te Parijs (1528-1535). De metgezellen die hij rond zich verzamelde, verbonden zich op 15 aug. 1534 in een kapel van Montmartre bij Parijs aan Ignatius' levenswijze. Hieruit ontstond later de SociŽteit of Gemeenschap van Jezus (zie jezuÔeten). Ignatius voltooide zijn studie te VenetiŽ, waar hij in 1537 de priesterwijding ontving. Aan het eind van dat jaar vestigde hij zich blijvend te Rome.
Het heeft vele jaren geduurd, voordat Ignatius' oorspronkelijke inspiratie door de officiŽle Kerk geÔntegreerd werd: jaren van inhechtenisneming, processen en verhoren door de Inquisitie, spreekverboden en half afgedwongen verhuizingen. Zomer 1538 kwam de definitieve vrijspraak af. Zo werd gehoorzaamheid aan het geweten ingepast in gehoorzaamheid aan de Kerk. Ook bij de ordesgehoorzaamheid waren de oorspronkelijke inspiratie en de onderscheiding van de geesten beslissend. In de lente van 1539 werd hierover in Rome door Ignatius en zijn gezellen van gedachten gewisseld; zij baden overdag 'om omtrent de gehoorzaamheid de vreugde en de vrede in de heilige Geest te vinden' en 's avonds legde elk aan de anderen zijn inzichten voor.
Het ideaal van de jezuÔetengehoorzaamheid wordt door Ignatius aldus omschreven: 'een gemeenschapservaring door hetzelfde te willen en door van hetzelfde gevoelen te zijn'. Deze gehoorzaamheid brengt dus de geestelijke ervaringen van de afzonderlijke personen bijeen tot een nieuwe gemeenschappelijke geloofservaring; richtlijnen ervoor vormen de afsluiting van de Geestelijke oefeningen.
Na de officiŽle kerkelijke goedkeuring van de orde (1540) werd Ignatius in 1541 gekozen tot generaal (praepositus generalis). In opdracht van de paus stelde hij de constituties van de orde op, die in 1550 bekrachtigd werden. In 1551 stichtte hij te Rome het Collegium Romanum (later uitgebouwd tot de Gregoriaanse universiteit) en het jaar daarop het Collegium Germanicum voor de opleiding van Duitse en Hongaarse studenten. Bij zijn dood telde de SociŽteit reeds meer dan duizend leden, verspreid over een groot deel van de wereld. Hij werd begraven in de Gesý-kerk te Rome, in 1609 zalig en in 1622 heilig verklaard. Feestdag: 31 juli.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer