WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : De mens - geschiedenis

De Italiaanse eenheid

De verschillende opstandige bewegingen die in 1820, in 1830 en in 1848 in ItaliŽ uitbraken met als doel de eenheid van dat land te bereiken, werden steeds opnieuw onderdrukt door Oostenrijk. Toen begon men tot het besef te komen, dat men de eenheid zonder buitenlandse hulp niet zou kunnen bereiken. Dat was de reden waarom Cavour (zie foto), minister-president van SardiniŽ, ook SardiniŽ aan de Krim-oorlog liet deelnemen. Omdat Napoleon III van Frankrijk al eerder verklaard had ItaliŽ als zijn tweede vaderland te beschouwen, zou Frankrijk als bondgenoot moeten meehelpen om tot Italiaanse eenheid te komen. De Franse keizer was daar echter niet toe te bewegen.
Tijdens een geheime bijeenkomst met Cavour te PlombiŤres in 1858; kwam Napoleon III toch tot zekere afspraken, die tegen Oostenrijk waren gericht. Daarna lokte Cavour een oorlog met Oostenrijk uit en prompt rukten de Fransen ItaliŽ binnen. Samen met de Sardijnen versloegen ze de Oostenrijkers bij Magenta. Daarna volgde een overwinning op de Oostenrijkers bij Solferino, maar toen trok Napoleon III zich onder druk van de andere mogendheden plotseling uit de strijd terug.
Bij de Vrede van ZŁrich die in 1859 volgde, kreeg SardiniŽ weliswaar Lombardije, maar eenheid was er nog niet in ItaliŽ. Bovendien zouden de vorsten van Parma-Piancenza, Modena en Toscane in hun waardigheid moeten worden hersteld. De Italianen waren teleurgesteld en boos tegelijk. De nationale vergaderingen van de vorstendommen wilden hun vorsten helemaal niet terug hebben; ze wensten aansluiting bij SardiniŽ.
De Italiaanse vrijheidsstrijder Garibaldi, die aan het hoofd van een afdeling Alpenjagers tegen de Oostenrijkers had gestreden, landde met zijn Duizend Roodhemden (in werkelijkheid waren het er 1062) en vier kanonnen bij de stad Marsala. Hij wilde de opstand steunen die tegen de regering van Napels was uitgebroken. Zijn tocht door SiciliŽ werd een groot succes. Daarna landde hij in CalabriŽ en bracht een groot deel van het koninkrijk Napels onder zijn gezag. Garibaldi was een overtuigd republikein. Om te voorkomen dat hij de republiek zou uitroepen, rukte een Sardijns leger de Kerkelijke Staat binnen. Alleen Rome werd niet bezet. Daarna trokken de Sardijnen naar Napels, waar koning Victor-Emanuel en Garibaldi tegenover mekaar kwamen te staan. Omwille van de Italiaanse eenheid sloot Garibaldi zich bij de koning aan. In 1861 werden Napels en SiciliŽ met SardiniŽ verenigd tot het koninkrijk ItaliŽ.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer