WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Historische figuren

Jeanne d'Arc

Jeanne d'Arc (Domrémy, dep. Vosges, 6 jan. 1412 - Rouen 30 mei 1431), bijgenaamd: La Pucelle d'Orléans (De Maagd van Orleans), heilige, nationale heldin van Frankrijk, werd geboren in een eenvoudig landbouwersgezin in het hertogdom Bar als jongste naast drie broers. De grote vroomheid van haar moeder, Isabella Romée, manifesteerde zich al vroeg ook bij Jeanne, die reeds op 13-jarige leeftijd 'stemmen' beweerde te horen. Blijkbaar hebben de militaire troebelen van de Honderdjarige Oorlog en de tweespalt tussen de Armagnacs en de Bourguignons grote indruk op haar gemaakt, toen deze in 1428 ook het Armagnac-gezinde Champagne hadden bereikt. Jeanne achtte zich, via haar 'stemmen', door God geroepen om Frankrijk te bevrijden en de al te passieve dauphin Karel te steunen tegen de Engels-Bourgondische coalitie. In jan. 1429 vertrok zij, na de bevelhebber van Vaucouleurs, de heer van Baudricourt, voor haar plannen te hebben gewonnen, naar de dauphin, die toen te Chinon verbleef, waar onder de koninklijke raadgevers groot wantrouwen tegenover de van hekserij verdachte Jeanne heerste. Niettemin wist zij de vorst te overtuigen van de (betwijfelde) wettigheid van zijn geboorte en van de noodzaak van een harde, militaire koers, tegen de wens van een deel van de hofhouding, die eerder tot onderhandelen met de Bourgondiërs geneigd was, in. Met een beperkte legertroep rukte Jeanne naar de stad Orléans op, die ze op 8 mei van Engelsen wist te zuiveren. De 'image' van de door God gezonden, miraculeuze bevrijdster vond meteen in brede kringen van de Franse bevolking weerklank en maakte het Franse nationale bewustzijn weer levendig. Nieuw militair succes te Patay op 18 juni, waardoor het Loire-gebied bevrijd werd, versterkte dit gevoel. Het leidde tot nog ambitieuzer plannen, nl. de mars naar Reims. Troyes en Châlons openden hun poorten zonder verzet en op 16 juli kon de dauphin zijn intrede doen te Reims, waar hij de dag nadien reeds plechtig in de kathedraal tot koning Karel VII werd gekroond, terwijl Jeanne haar standaard boven zijn hoofd hield. Karel viel echter spoedig in zijn vroegere apathie terug. Aan Jeanne werden niet de nodige militaire middelen verschaft om haar zegetocht voort te zetten en haar beleg van Parijs op 8 sept. liep dan ook op een mislukking uit. Teruggetrokken achter de Loire, gaf Karel VII, tegen de zin van Jeanne, de voorkeur aan onderhandelen met de hertog van Bourgondië. In maart 1430 hernam Jeanne haar militair optreden, maar ze werd, precies zoals haar 'stemmen' voorspelden, gevangengenomen bij het ontzetten van Compiègne op 23 mei. Na twee ontsnappingspogingen leverde de Bourgondische leider Jan van Luxemburg haar uit aan de Engelsen, die haar op 25 dec. 1430 naar Rouen overbrachten, zonder dat Karel VII enige poging deed om haar te redden. Op 21 febr. 1431 begon haar proces, dat beoogde te onderzoeken of ze schuldig was aan ketterij, maar dat in feite uitgroeide tot een politiek geding rond de kernvraag van de aanspraken van de Franse en de Engelse vorsten op de Franse Kroon. Om het optreden van de Engelsen in Frankrijk te wettigen, was het wenselijk te bewijzen dat de wijding te Reims, schijnbaar een goddelijke tussenkomst, in feite duivelswerk was. Na enkele openbare zittingen, onder voorzitterschap van Pierre Cauchon, bisschop van Beauvais, onder wie Rouen ressorteerde, begon op 12 maart het geheime inquisitieproces. Jeanne weerstond aanvankelijk de dagenlange verhoren vrij goed, maar op 24 mei, onder bedreiging met de vuurdood, herriep ze haar 'stemmen' en verklaarde zich bereid voortaan vrouwenkleren te dragen, wat haar, als schismatieke, een veroordeling tot levenslange gevangenisstraf opleverde. De Engelsen wensten evenwel verder te gaan. Nadat men, door list, haar ertoe had gebracht opnieuw mannenkleren aan te trekken, werd het proces hervat en werd zij wegens recidive ter dood veroordeeld. Ze stierf op de Place du Vieux Marché te Rouen op de brandstapel.
Het is duidelijk dat haar proces, ook vanuit scholastisch standpunt gezien, zeer discutabel was: Jeanne had in een kerkelijke gevangenis behoren te zitten en heeft pas in een tweede fase bijstand gekregen van juristen; men hoorde haar uit via de biecht en verwierp haar beroep op het Concilie van Basel. Men ontlokte haar verkeerde antwoorden, met vragen die een grotere theologische kennis vergden dan het eenvoudige meisje normaal kon bezitten: zij stond geheel buiten de scholastieke en mystieke gedachtenstromingen van haar tijd en was allerminst besmet met de toen veel voorkomende 'bezetenheid van de duivel'. Zij heeft haar 'stemmen' zelf min of meer vereenzelvigd met de heilige Michaël, Catharina en Margaretha. Haar mannelijk uiterlijk en haar voorkeur voor mannelijke kledij, naar ze beweerde geïnspireerd door God, houden ongetwijfeld verband met haar militaire roeping. Zij hield van omgang met jongere vrouwen en cultiveerde de kuisheidscultus van Catharina van Siena. Jeanne d'Arc was zeer emotioneel en humeurig, zelfs neurotisch. Zij was geen militaire wonderdoenster; haar successen waren het resultaat van realisme en gezond verstand, van haar koppig godsvertrouwen en van de moed van deze 'fille au grant cuer'. Pas in 1450 werd op verzoek van Jeannes moeder door paus Calixtus III het proces herzien, wat op 7 juli 1456 tot volledige rehabilitatie leidde. Na de aanvraag, in 1875, tot canonisatie werd zij in 1894 eerbiedwaardig, in 1909 zalig en in 1920 heilig verklaard.
Zij wordt veelal afgebeeld als jonge vrouw in mannenkleren, met harnas en lans, veelal te paard.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer