WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Historische figuren

Joseph Lagrange

Lagrange, Joseph Louis, doopnaam: Giuseppe Lodovico Lagrangia (Turijn 25 jan. 1736 - Parijs 10 april 1813), Frans (oorspronkelijk Italiaans) wiskundige, werkzaam in Turijn (tot 1766), Berlijn (1766-1787) en Parijs (1787-1813). In 1755 werd Lagrange benoemd tot hoogleraar in de wiskunde aan de artillerieschool in Turijn. In zijn Turijnse periode ontwikkelde hij de variatierekening en paste deze toe op de mechanica. Ook ontving hij de prijs, uitgeloofd door de Académie des Sciences te Parijs voor een verhandeling over de manen van Jupiter en publiceerde hij de grondbeginselen van zijn leer over het planetenstelsel. In 1766 benoemde Frederik de Grote hem tot directeur van de Berliner Akademie. Hier schreef hij over mechanica (met name over het drielichamenprobleem), differentiaal- en integraalrekening, maar vooral ook over de numerieke en algebraïsche oplossing van vergelijkingen en over getaltheorie. In 1771 verscheen Reflexions sur la résolution algébraique des équations, waarin hij o.a. het begrip resolvente invoert en wijst op het belang van het gedrag van vormen waarin de wortels van een vergelijking optreden, indien daarop permutaties worden toegepast. Hij sprak het vermoeden uit dat een algebraïsche vergelijking van de graad vijf of hoger niet oplosbaar is door middel van wortelvormen. Zijn onderzoekingen op dit gebied zijn de kern van wat Évariste Galois later aantoonde. Lagranges studies leidden ook tot de belangrijke stelling uit de groepentheorie die nu bekend staat als de stelling van Lagrange (de orde van een ondergroep is een deler van de orde van de groep). Op het gebied van de getaltheorie toonde hij o.a. aan dat elk natuurlijk getal de som is van hoogstens vier kwadraten.
In 1787 kwam hij op verzoek van Honoré Gabriel Victor de Riqueti de Mirabeau naar Parijs als 'pensionnaire vétéran' van de Académie des Sciences. In zijn Parijse periode heeft hij veel lesmateriaal geschreven voor zijn studenten aan de École Normale en aan de École Polytechnique, waaronder Leçons sur le calcul des fonctions en Théorie des fonctions analytiques. Ook kwamen in deze periode zijn grotere, samenvattende werken tot stand, o.a.: Mécanique analytique (1788). Naast zijn wetenschappelijke werkzaamheid trad hij op als lid van het 'Bureau des Longitudes' en werkte als zodanig mee aan de invoering van het metrieke stelsel. Ook was hij lid van de Sénat Conservateur, mede op grond waarvan hij in 1808 werd verheven tot graaf. Na een ernstige ziekte overleed hij op 10 april 1813.
Lagrange geldt als een van de meest vooraanstaande wiskundigen van de 18de eeuw, wellicht alleen vergelijkbaar met Leonhard Euler. Hij ontwikkelde beginselen en methoden die het mogelijk maakten de mechanica en de astronomie wiskundig te behandelen. Deze methoden waren vooral formeel en analytisch, in tegenstelling tot de vaak meetkundige beschouwingswijzen van zijn voorgangers. Zeer duidelijk zet hij dit uiteen in het voorwoord tot zijn Mécanique analytique, in welk boek geen figuur voorkomt.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer

Bezoek ook: www.infoblog.be
Meer weten over gezondheid? --> http://gezondheid.infoblog.be
Meer weten over huisdieren? --> http://huisdieren.infoblog.be