WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : De mens -
geschiedenis

Koloniale volkeren

Een bijzonder belangrijk verschijnsel uit de tijd na de Tweede Wereldoorlog is de vrijwording van koloniale volkeren. Men spreekt ook wel van dekolonisatie. Het zelfstandig worden van koloniŽn is niet aan de twintigste eeuw gebonden. In de achttiende en negentiende eeuw maakten de Verenigde Staten van Noord-Amerika en tal van Zuidamerikaanse staten zich zelfstandig. In de twintigste eeuw echter was het grootste deel van de gekleurde bevolking op de wereld wel op de ťťn of andere manier koloniaal aan een westerse mogendheid gebonden. Daar is sinds 1947 een einde aan gekomen. In dat jaar maakten India en Pakistan zich los van Groot-BrittanniŽ. Dit verliep nagenoeg probleemloos. Alleen daarna brak er een heftige strijd uit tussen de hindoes en de moslims. De hindoes zochten hun heil in India, de moslims in Pakistan. Het verschijnwel van godsdienstoorlogen of stamoorlogen zou zich tijdens de dekolonisatie vaker voordoen. De staatsinrichting van India werd op westerse, democratische leest geschoeid. De tegenstellingen in godsdienstig, maatschappelijk en volkenkundig opzicht zijn echter groot. De regering kampt dan ook met geweldige problemen.
De dekolonisatie van Nederlands-IndiŽ, het huidige IndonesiŽ, verliep heel wat moeizamer dan die van India en Pakistan. De Japanners hadden tijdens hun bezetting aan een aantal nationalistische leiders bestuursfuncties gegeven. Vlak voordat Japan zich aan de Geallieerden overgaf, droeg het de soevereiniteit van Nederlands-IndiŽ aan de IndonesiŽrs over. De Nederlanders vonden dit onaanvaardbaar : soevereiniteit aannemen uit handen van de vijand was een soort landverraad.
Groot-BrittanniŽ en de Verenigde Staten wilden de dekolonisatie wel erkennen. De Sowjetunie eveneens, want de Russen hoopten vaste voet in IndonesiŽ te krijgen. Kenmerkend voor de dekolonisatie, ook elders, is steeds geweest dat de twee supermogendheden steeds tegenover elkaar kwamen te staan. De Verenigde Staten wilden in de voormalige koloniŽn de democratische staatsvorm invoeren. Ze hoopten met de nieuwe regering dan tot voordelige handelsovereenkomsten te komen.
De Sowjetunie hoopte in de nieuwe staten een communistische staatsvorm gevestigd te krijgen. Behalve economische voordelen hoopten de Russen vooral strategische voordelen te krijgen. De tegenstelling tussen deze twee mogendheden heeft de hele dekolonisatie ongetwijfeld versneld. Daarnaast evenwel heeft het ook vaak de verhoudingen scheefgetrokken. De machtshebbers in de jonge staten probeerden soms de russen en de Amerikanen tegenover elkaar uit te spelen, in de hoop van beide partijen zoveel mogelijk profijt te kunnen trekken. Wanneer een kolonie zelfstandig was geworden, wilde ze soms lange tijd niets meer van het moederland weten. IndonesiŽ is wat dit betreft een goed voorbeeld. Dikwijls bleven er echter wel banden bestaan met het vroegere moederland. Groot-BrittanniŽ en Frankrijk hebben in dit opzicht vaak goede resultaten bereikt. Voor beide partijen zaten er dan meestal voordelen aan vast. De jonge staten dachten en handelden erg nationalistisch. Hun taal en oude traditionele gebruiken werden meestal in ere hersteld. Algemene erkenning als onafhankelijke staat werd vooral gevonden in het lid worden van de Organisatie van de Verenigde Naties. Het oorspronkelijke aantal leden hiervan is in de loop van de tijd dan ook fors gestegen : van 51 in 1945 tot 151 in 1980. Tussen de gedekoloniseerde volken ontstond soms ook onderlinge samenwerking, omdat men geen aansluiting bij het Oostblok wenste en ook niet bij het Westblok.
(foto : president Jomo Kenyatta van Kenia tijdens een feestelijke rondrit)


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer

Bezoek ook: www.infoblog.be
Meer weten over gezondheid? --> http://gezondheid.infoblog.be
Meer weten over huisdieren? --> http://huisdieren.infoblog.be