WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Historische figuren

Mohandas (Mahatma) Gandhi

Gandhi, Mohandas Karamchand (Porbandar 2 okt. 1869 - New Delhi 30 jan. 1948), bijgenaamd: Mahatma (= Groot van ziel), Indisch volksleider, stamde uit een ambtenarenfamilie, die behoorde tot een koopmanskaste in Kathiawar (West-India). Gandhi studeerde in Engeland rechten. In 1893 als advocaat naar Natal vertrokken, kwam hij daar op voor de rechten van in Zuid-Afrika geÔmmigreerde IndiŽrs. Als vele IndiŽrs nam hij na kennismaking met de westerse cultuur datgene daaruit op wat zich met het beste in het Indische denken en voelen liet verenigen. Zo kwam hij tot een gelouterd neo-hindoeÔstische levensbeschouwing, bereid om veel traditionele uiterlijkheden op te geven en strijdend tegen uitwassen van het traditionalisme. Als ideaal stelde Gandhi zich: een tot het uiterste vasthouden aan de waarheid, dit is God; hem volledig dienen in zelftucht en zelfloutering; onverdroten strijd tegen het kwaad zonder haat tegen hem die het bedrijft. In Zuid-Afrika begon hij een actie van zgn. lijdelijk verzet (satyagraha, vasthouden aan de waarheid) tegen als onrechtvaardig beschouwde overheidsmaatregelen tegen de hindoes. Deze strijdmethode werd bepaald door het oude Indische beginsel van ahimsa, dit is universele liefde jegens, en steun aan al wat leeft. Volgens Gandhi zal ahimsa hem die haar toepast, onweerstaanbare macht geven, goodwill doen kweken, het goede in de tegenstander tot leven doen komen en het goede over het boze doen zegevieren. Door vrijwillig leed en alle consequenties van een 'weerloos verzet' te aanvaarden ontneemt een aanhanger van de satyagraha aan zijn tegenstander het object van zijn geweld. Gandhi had in zoverre succes dat de Indians Relief Act (1914) de immigranten politieke rechten toekende.
In 1914 naar India teruggekeerd stichtte Gandhi in 1915 bij Ahmadabad (Gujarat) een werkgemeenschap op wereldbeschouwelijke grondslag (Asjram), een oude Indische instelling met gemoderniseerde doelstellingen zoals hij ook al in Zuid-Afrika onder de naam Phoenix had opgericht. Hoewel hij aanvankelijk voor samenwerking met de Engelsen en zelfbestuur van India binnen het British Empire was, brachten de drastische maatregelen van de Britse overheid in 1919 hem in verzet. Hij beval een hartal (algemene treurdag: vasten, bidden, sluiten van zaken) aan als uiting van protest: onbedoelde gevolgen hiervan waren onlusten en bloedvergieten (o.m. te Amritsar). Na het overlijden van Tilak (1920) werd Gandhi politiek leider van de nationalisten (zie Congrespartij). Als zodanig streefde hij naar non-co-operation onder boycot van buitenlandse goederen en verheffing van de inheemse arbeid - alles op grondslag van ahimsa. In dit economisch-sociale streven, dat steeds op religieuze en ethische beginselen gefundeerd bleef, nam hij ook propaganda voor het zelfspinnen op: niet alleen om de arme boeren een aanvullend middel tot levensonderhoud te geven, maar ook om een ideŽle band van sympathie tussen al zijn volgelingen te kweken. Vanwege een lijdelijke ongehoorzaamheidscampagne, die tegen zijn bedoelingen tot bloedige onlusten aanleiding gaf, werd hij tot gevangenisstraf veroordeeld. Toen hij in 1923 in vrijheid werd gesteld, was zijn invloed geslonken: zijn ideaal van samenwerking tussen hindoes en moslims bleek niet te verwezenlijken, evenmin toepassing van satyagraha door een miljoenenmassa. De leiding van de Congrespartij kwam in meer radicale handen (Jawaharlal Nehru). In 1930 werd wederom een satyagraha-actie ondernomen. Na een nieuwe gevangenneming en vrijlating nam Gandhi deel aan de Londense Rondetafelconferentie (1931) ter bespreking van politieke hervormingen. Doordat het Congres ondertussen tegen de Engelse regering bleef ageren, werd Gandhi in 1932 wederom gevangengenomen. Nu ging hij over tot 'hongerstaking', teneinde de 'kaste'-hindoes te bewegen de outcasts rechten toe te staan en de regering te beletten de hindoes in beide groepen gescheiden te houden. Deze hongerstaking herhaalde Gandhi later nog verscheidene malen.
Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog nam Gandhi geen duidelijke houding aan, maar in 1942 bracht hij het Congres ertoe een resolutie aan te nemen waarbij onmiddellijke beŽindiging van het Britse gezag werd gevraagd. Er volgde wederom een arrestatie. Kort na het verkrijgen van de zelfstandigheid (1947) werd Gandhi, die zich bij de verdeling in India en Pakistan had neergelegd en hindoes en moslims wilde verzoenen, door een lid van de extremistische hindoe Mahasabha doodgeschoten.
Gandhi's enorme invloed is vooral te verklaren uit zijn idealisme, zijn beroep op oude elementen van het hindoeÔsme en zijn gezag als mahatma. Hij onderschatte echter de zwaarte van zijn taak en schoot als politicus (wat hij niet wilde zijn) te kort door een gebrek aan werkelijkheidszin. Velen die een groot respect voor hem hadden, konden hem in de praktijk niet volgen; anderen beoordeelden 'de man van de godsdienst' naar het onvolledige succes van zijn activiteit; weer anderen verweten hem dat zijn idealisme hem niet van compromissen afkerig maakte.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer

Bezoek ook: www.infoblog.be
Meer weten over gezondheid? --> http://gezondheid.infoblog.be
Meer weten over huisdieren? --> http://huisdieren.infoblog.be