WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

De parrywallaby

Orde : Diprotodontia - familie : Macropodidae - geslacht : Macropus en soort : Parrywallaby. Dit geslacht bestaat uit veertien soorten wallaby's en kangoeroes.
Met zijn aantrekkelijke witte gezichtsstrepen, verdient de parrywallaby terecht zijn bijnaam 'knap gezicht'. Hij wordt ook de 'blauwe vlieger' genoemd vanwege zijn lichte, grijsbruine vacht en zijn snelle, springende bewegingen. Als één van de meest sociale wallaby's werd hij lang gewaardeerd door mensen als huisdier en om zijn vacht, en staat hij op verschillende Australische munten.
Parrywallaby's bewegen zich in grote groepen of troepen van tussen de dertig tot vijftig dieren, en iedere troep is verdeeld in subgroepen van zo'n tien leden. Hoewel de thuisbasis van de verschillende troepen elkaar soms overlappen, vechten deze dieren zelden om territorium. In de winter zijn ze de hele dag actief, maar ze doen het rustiger aan in de zomer en trekken zich urenlang terug op schaduwrijke plekken wanneer de hitte enorm is. Het zich verplaatsen in een groep verschaft veiligheid, en als één van de wallaby's onraad ruikt, alarmeert hij de andere door met zijn sterke achterpoten op de grond te stampen. Door dit signaal gaat de ganse troep er vandoor, en springen de wallaby's weg op een ongeordende manier, om roofdieren te verwarren.
Wanneer een vrouwtje wil paren, verzamelt zich een groep mannetjes om haar heen en het dominante mannetje verdrijft zijn rivalen. Hij intimideert ze door zijn poten te laten zien en graspollen te grijpen met zijn voorpoten. Ongeveer 34 tot 38 dagen nadat ze gepaard heeft, schenkt het vrouwtje het leven aan één enkel jong. Parrywallaby's zijn buideldieren, dus zoogdieren waarvan de jongen zich ontwikkelen in de buidel van de moeder. Binnen twee minuten na de geboorte zoekt het blinde en naakte jong zijn weg naar de buidel waar hij 240 dagen blijft, en alleen gevoed wordt met moedermelk. Daarna komt hij er af en toe uit, en verlaat de buidel voorgoed wanneer hij 275 dagen oud is.
Bij koel weer eten deze grazers de hele dag door. Ze bewegen zich door graslanden en bossen, knabbelend aan sappig gras, varens en andere bosplanten. Omdat ze in staat zijn te overleven met weinig water, hoeven deze zich aanpassende buideldieren niet dicht bij een waterbron te zijn. Van parrywallaby's wordt vermoed dat ze al het vocht dat ze nodig hebben onttrekken aan hun voedsel en aan de vroegen morgendauw die zich op de planten afzet.
Hoewel de parrywallaby heeft geleden onder verlies aan leefgebied en er lang op is gejaagd voor de sport en vanwege zijn huid, is hij momenteel niet bedreigd. Het dier komt nog steeds veel voor in het grootste deel van zijn leefgebied en er zijn grote populaties waargenomen in veel nationale parken en reservaten.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer