WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : De mens - algemeen

Het Perzische Rijk

Ten oosten van MesopotamiŽ lag een groot, dor hoogland dat zich tot de Indus uitstrekte. Voordat het Iran ofwel 'Land der AriŽrs' genoemd werd, woonden er bergvolkeren, Elamieten en Kassieten in de buurt. Iran zelf werd bewoond door Arische stammen. Deze breidden hun gebied omstreeks tweeduizend voor Christus zowel in zuidelijke als in westelijke richting uit. Een deel werd gevormd door de IndiŽrs en een deel door de IraniŽrs. Mogelijk waren de stamgroeperingen die de Meden en de Perzen worden genoemd, oorspronkelijk uit zuidelijk Rusland afkomstig, maar helemaal zeker is dat niet. Omstreeks 850 voor Christus werden hun namen in ieder geval vermeld in een Assyrische inscriptie. Dat was geen worden, want de Meden raakten met AssyriŽ in strijd.
Sargon II (721-705 voor Christus) bracht de Meden op de knieŽn, maar niet voor lang. Ecbatana werd de hoofdstad van de Meden en een steunpunt tegen de invallen van de AssyriŽrs. De verschillende Medische stammen werden tot een eenheid gebracht en samen met de ChaldeeŽrs uit Zuid-BabyloniŽ ondernamen ze een aanval op het Assyrische rijk. Onder koning Cyaxares (624-584 voor Christus) werd de stad Assoer in 614 geplunderd en in 612 voor Christus werd Nineve verwoest. Het rijk van koning Cyazeres was enige tijd het machtigste van het Nabije Oosten. Het reikte van Iran tot de Zwarte Zee. Alleen het rijke en toch ook machtige koninkrijk LydiŽ, in het westen van Klein-AziŽ, wist de Meden te weerstaan. Aan de Perzische Golf waren omstreeks 550 voor Christus verschillende Perzische stammen tot onderwerping gebracht door Cyrus, de koning van Ansjan. Hij was vazalkoning en familie van Astyages, de koning van de Meden. Maar hij kwam in opstand en wist Astyages te verslaan en gevangen te nemen. Na de onderwerping van de Meden zette Cyrus zijn veroveringen voort. Binnen twintig jaar had hij het hele Nabije Oosten onderworpen. Ook koning Croesus van LydiŽ en de Griekse steden op de kust van Klein-AziŽ had hij onderworpen.
Van Croesus gaat het verhaal dat hij, vrezend dat Cyrus hem om zijn rijkdom zou willen aanvallen, besloot zelf de oorlog tegen de Perzen te beginnen. Maar omdat hij niet zeker was van de overwinning, wilde hij eerst het beroemde orakel van Delfi in Griekenland raadplegen. Om de Delfische godheid gunstig te stemmen, richtte Croesus een luisterrijk offerfeest aan. Op een reusachtige brandstapel werden drieduizend offerdieren, een groot aantal gouden voorwerpen, purperen kleden en andere kostbaarheden geplaatst. Toen het vuur was uitgewoed, liet de Lydische koning het gesmolten goud verzamelen en er platen van smelten. Deze platen, 117 in getal, stuurde hij, met nog andere geschenken, naar de god van Delfi, met het verzoek te laten weten of hij inderdaad tegen PerziŽ moest optrekken. Het orakel gaf als antwoord : 'wanneer Croesus een veldtocht onderneemt tegen de Perzen, zal er een grote macht vernietigd worden'. Dit antwoord stelde Croesus tevreden en hij rukte op tegen de Perzen.
De Perzen waren volkomen verrast, maar omdat het Lydische leger niet snel vorderde, kreeg Cyrus toch nog de tijd om een leger te verzamelen. Kort daarom vond de slag plaats, maar de strijd bleef onbeslist. Croesus trok naar zijn land terug om er de winter door te brengen en stuurde zijn leger tot het volgende voorjaar naar huis. Maar de Perzische koning was zijn tegenstander achterna gekomen. Die was toen zozeer in het nadeel, dat hij verslagen werd. Het orakel had niet gelogen, want door zijn militaire onderneming was Croesus' eigen rijk vernietigd ! Cyrus beheerste toen vrijwel het gehele Nabije Oosten. Alleen Egypte overwon hij niet. Dat lukte zijn zoon Cambyses (529-521 voor Christus) wel. Daarmee was het grootste wereldrijk tot stand gekomen dat er tot dan toe ooit had bestaan : het Perzische Rijk.
De opvolger van Cambyses, Darius (521-486 voor Christus) bracht tal van hervormingen tot stand. Hij verdeelde zijn rijk in provincies of satrapieŽn en stelde aan het hoofd daarvan satrapen of stadshouders aan. Een goed wegennet zorgde voor snelle verbindingen en bevorderde de handel. Een stelsel van jaarlijkse belastingheffing verschafte hem de nodige financiŽle armslag. Zijn plan om Griekenland te onderwerpen werd echter geen succes. Ook zijn opvolger, Xerxes I (485-456 voor Christus) lukte dit niet, ondanks de groots opgezette poging. Het Perzische Rijk ging, in weerwil van de goede organisatorische opzet van Darius, na diens regeerperiode toch in macht achteruit. De latere koningen handhaafden het gezag onvoldoende en dat leidde steeds weer tot opstanden van stadhouders in meestal verafgelegen provincies. Egypte ging zelfs tijdelijk verloren, maar Artaxerxes (358-337 voor Christus) wist Egypte weer in zijn macht te krijgen. Ook binnenlands versterkte hij het koninklijk gezag weer. Maar lang zou dat niet duren. Enkele jaren later kwam Alexander de Grote met zijn leger van Grieken en MacedoniŽrs naar het Nabije Oosten en bracht omstreeks 330 voor Christus in zijn beroemde veldtocht het Perzische wereldrijk ten val. (foto : een Perzisch bord)
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer