WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Vogels
 

De prairiehoen

Orde : Galliformes - familie : Tetraonidae - geslacht : Tympanuchus en soort : Tympanuchus cupido. Er zijn drie soorten van dit geslacht. Het meest verwante familielid van het prairiehoen is het stekelstaarthoen, dat net zo groot en mooi is.
Een explosie van kleur en geluid kenmerkt het mannetjesprairiehoen wanneer hij aan het baltsen is. Heldere oranje luchtzakken aan de keel van de vogel zetten uit, en vormen zo een streling voor het oog en een kenmerkend gonzend geluid. Verlengde veren op zijn kop staan ook rechtop terwijl hij een ingewikkelde dans uitvoert om een vrouwtje aan te trekken. Het grootste deel van de tijd echter lijkt het prairiehoen op wat hij is, een eenvoudig versierd lid van de korhoenderfamilie.
Prairiehoenders brengen het grootste deel van hun leven verstopt door in hoge, dichte grassen van de Noord-Amerikaanse prairies, en slapen, eten en nestelen veilig buiten het oog van roofdieren zoals honden, roofvogels en slangen. Ze eten bij zonsopgang en laat in de middag, en brengen de rest van hun tijd door met zonnebaden en uitrusten in hagen en onbewerkte velden. Ze slapen 's nachts in kleine groepen in weilanden. Deze hoenders vliegen zelden, maar als ze bedreigd worden, kunnen ze een boomtop bereiken. De mannetjes leven solitair, maar in de paartijd komen ze samen op open vlaktes met kort gras, om zichzelf te tonen aan de vrouwtjes. De dominante mannetjes verdedigen territoria in het midden van deze ontmoetingsplaatsen, ze staan boven op keien of heuveltjes en jagen concurrenten weg. Groepen vrouwtjes komen bij elkaar om te kijken, en selecteren een mannetje.
Als een vrouwtje gepaard heeft zoekt ze een veilig nestgebied tussen lange graspollen, gewoonlijk binnen de 1,6 kilometer van de ontmoetingsplaats, en binnen bereik van een voedselbron. Hier bouwt ze een flinterdun, schotelvormig nest van dood gras en twijgen, bekleedt het met veren en verzeker zich ervan dat het vanuit alle hoeken bedekt is. Daarna legt ze ongeveer dertien donkere, olijfgroene eieren in het nest, broedt ze alleen uit en verlaat ze korte periodes om eten te zoeken. De jongen komen ongeveer drie weken later uit, en kunnen het nest bijna onmiddellijk verlaten voor uitstapjes. Binnen een maand zijn de kuikens in staat om zelf te overleven en zich te voeden met insecten.
Tijdens de vroege ochtenduren en in de schemering begeven prairiekuikens zich naar de open graslanden om te eten. De prairies hebben een rijke beplanting en insectenpopulaties, en pas ontwikkelde gewassen verschaffen heel wat voedsel, vooral tijdens de winter. Het zomermenu bestaat uit veel insecten, vooral sprinkhanen.
Hoewel ze eens veel te zien waren in hun hele leefgebied, zijn prairiehoenpopulaties drastisch gedaald.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer