WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

Puntlipneushoorn
Groep : op het land levende zoogdieren

In de dierenwereld is de puntlipneushoorn het equivalent van een tank. Deze gehoornde reus weegt net zoveel als een vrachtwagen en wordt beschermd door een ongelofelijk taaie huid. Hij heeft een grijze kleur en wordt puntlipneushoorn genoemd vanwege zijn grijpgrage, puntige bovenlip. Vanwege zijn hoorn is er meedogenloos jacht op hem gemaakt, zo zeer zelfs dat hij momenteel één van de meest bedreigde diersoorten ter wereld is.
De meeste neushoorns leven solitair, hoewel de vrouwtjes soms bij elkaar blijven. Ze leven het liefst in dicht struikgewas. Volwassen mannetjes hebben een territorium en doden soms jongere mannetjes die te dichtbij komen, al delen ze vaak wel dezelfde waterpoel. Mannetjes markeren hun territorium door op struiken te plassen en door hun poten door hun mest te slepen en die te verdelen. Neushoorns vertoeven graag dicht bij een waterpoel waar ze zich diep in de modder kunnen wentelen. Ze hebben geen zweetklieren en gebruiken de opdrogende modder om af te koelen. Ook houden ze zo bijtgrage insecten op een afstand. Neushoorns zijn meestal vreedzame dieren, maar als ze gestoord worden, kunnen ze erg agressief zijn en gaan snuiven, brullen of zelfs aanvallen. Ondanks hun omvang zijn ze heel beweeglijk en snel. Ze bereiken snelheden van vijftig kilometer per uur.
Omdat ze zich vooral in de schemering voeden, liggen puntlipneushoorns overdag stil in de schaduw van een boom of op een winderige bergkam. Als grazers met een trage spijsvertering moeten ze veel eten om op gewicht te blijven. Daarom eten ze niet alleen bladeren, maar ook twijgjes. Nu en dan nemen ze zelfs hun toevlucht tot gras. Eten doen ze door met de bovenlip bladeren vast te pakken en die om te draaien. Ze trekken ze in hun bek en bijten ze dan met hun scherpe tanden af, met doornen en al. Anders dan olifanten, die planten verscheuren, snoeien neushoorns ze netjes.
De paring kan gewelddadig zijn als het mannetje het vrouwtje met zijn hoorn aanvalt voor hij haar dekt. Na een langdurige zwangerschap wordt het kalf geboren. Het vormt een sterke band met de moeder en anders dan bij de witte neushoorn volgt hij haar. Het jong wordt twee jaar gespeend, maar blijft tot wel vier jaar bij zijn moeder tot het groot genoeg is om zich zelf te kunnen verdedigen.
In 1992 waren er nog maar 2400 puntlipneushoorns over, van de 60.000 in het jaar 1970. De snelste daling ooit bij een zoogdier. Er werden grote aantallen gedood omdat de hoorns veel geld opbrachten als traditioneel medicijn of als decoratief snijwerk. De West-Afrikaanse puntlipneushoorn wordt ernstig met uitsterven bedreigd.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer