WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : AmfibieŽn en reptielen
 

De soepschildpad

Orde : Testudines - familie : Cheloniidae - geslacht : Chelonia en soort : Soepschildpad. Er zijn zes soorten schildpadden in de Cheloniidae-familie.
Geholpen door zijn gestroomlijnde schild kan de prachtige soepschildpad door het water schieten met snelheden van wel dertig kilometer per uur en duizenden kilometers afleggen om zijn nestplaats te bereiken. Soepschildpadden, ťťn van de oudste reptielsoorten, hebben geen noodzaak gekend zich anders te ontwikkelen dan hun prehistorische voorouders. Hun schild bood immers bescherming tegen barre weersomstandigheden en de meeste vijanden, behalve de mens.
Soepschildpadden lijken wel door het water te vliegen als ze zich met sterke slagen van hun lange, krachtige voorpoten door het water duwen. Hoewel deze dieren op zandstranden ter wereld komen, brengen ze hun leven grotendeels op zee door. Mannetjes keren nooit terug naar land; vrouwtjes alleen tijdens het broedseizoen om hun eieren te leggen, elke twee tot drie jaar. Volwassen dieren leggen grote afstanden af tussen hun voedselplekken buiten de kust en hun nestplaatsen, en komen altijd terug om te nestelen op het strand waar ze zijn uitgebroed.
Jonge soepschildpadden beginnen hun leven als carnivoren en jagen op ongewervelde dieren zoals kwallen, slakken, krabben en wormen. Ze vinden deze zeedieren ruimschoots in drijvende, verwarde massa's zeewier waar ze zich aan vasthouden als ze eenmaal zijn uitgekomen en naar zee drijven. Als soepschildpadden echter volwassen worden, trekken ze naar voedselgronden in ondiepe kustgebieden, waar uitgestrekte hoeveelheden zeegras groeien. Tegen die tijd zijn ze herbivoor geworden in tegenstelling tot de volwassen dieren van andere zeeschildpadsoorten.
Nadat ze buiten de kust heeft gepaard, gaat een volwassen vrouwtjessoepschildpad 's nachts naar haar neststrand en graaft met haar achterpoten een diep nest in het zand. Ze legt ongeveer honderd leerachtige, ronde eieren in het gat en bedekt ze zorgvuldig met zand. Ze gaat daarna terug en kijkt niet meer naar haar jongen om. De eieren komen zo'n twee maanden later uit. De jongen kruipen in het donker uit het zand en zoeken hun weg naar open zee, met het risico aangevallen te worden door vogels, honden, krabben en vissen. De overlevenden zwemmen de zee in, klampen zich vast aan zeewier en eten gulzig kleine zeedieren tot ze groot genoeg zijn om naar de kust te gaan, op zoek naar hun voedselgronden.
Soepschildpadden worden als bedreigd aangemerkt, maar wetten om ze te beschermen worden vaak niet gehandhaafd. Hun eieren worden gestolen door stropers, hun vlees en olie worden als delicatesse beschouwd en van hun schilden worden sieraden gemaakt. Een andere bedreiging vormt het gebruik van garnaalnetten, waarin ze verstrikken en verdrinken.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer