WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : De mens - algemeen

Terreur, oorlog en Consulaat

Lodewijk de Zestiende had weliswaar in 1791 de eed op de grondwet afgelegd, maar met de hele gang van zaken was hij het in zijn hart niet eens. Hij maakte verscheidene keren gebruik van zijn grondwettig recht, over besluiten van de Wetgevende Vergadering zijn veto uit te spreken. In 1792 brak oorlog uit met Oostenrijk en Pruisen. De Franse koning, wiens vrouw Marie-Antoinette Oostenrijkse was, vond dit wel interessant. Misschien zou Lodewijk de Zestiende door de Oostenrijkers weer in zijn volle waardigheid hersteld kunnen worden. Het Franse koninklijke paar onderhield hiertoe contacten met de vijand. De hertog van Brunswijk, die het opperbevel voerde over de Oostenrijkse en de Pruisische troepen, vaardigde een manifest uit waarin hij de Fransen liet weten dat ze Lodewijk de Zestiende moesten ontzien.
In Parijs werd een revolutionaire raad ingesteld en het paleis der TuilerieŽn werd bestormd. De koning werd geschorst en met zijn gezin in een oud kasteel opgesloten. Radicale elementen beheersten Parijs. Het snelle oprukken van de hertog van Brunswijk veroorzaakte hevige opwinding. Allerlei verdachte personen werden gevangen genomen. Een woedende menigte drong de gevangenissen binnen en vermoordde honderden gevangenen. Gelukkig slaagden de Franse troepen erin de opmars van de Brunswijkse troepen tot staan te brengen. Kort daarop verlieten de Oostenrijkers en de Pruisen het Franse grondgebied. De Nationale Conventie, die in de plaats van de Wetgevende Vergadering was gekozen, riep op 22 september 1792 de Franse Republiek uit. Lodewijk de Zestiende moest als de 'burger Capet' terechtstaan. In januari 1793 werd hij onthoofd.
Na de overwinning op de Oostenrijkers en de Pruisen gingen de Fransen tot de tegenaanval over. Ze veroverden de Zuidelijke Nederlanden. Er werden echter, net als in de tijd van de Zonnekoning, bondgenootschappen tegen Frankrijk gevormd. Engeland was daarvan, net als toen, steeds de gangmaker. De Franse Republiek en de Revolutie verkeerden in gevaar. Er werden comitť's opgericht die vergaande bevoegdheden kregen. Tal van mensen werden na een kort proces tot de dood door de valbijl veroordeeld. Ook Marie-Antoinette, de vroegere koningin, liet in deze tijd het leven op het schavot. Tegen de buitenlandse vijanden werd de 'levťe en masse', het werven van soldaten op grote schaal, toegepast. Met felle aanvallen werden de vijandelijke troepen verdreven.
Het gevaar was geweken, de terreur kon beŽindigd worden, maar dat gebeurde niet. Robespierre, die tot lid van de Nationale Vergadering was gekozen, had in de loop van de tijd steeds meer macht weten te krijgen. Hij werd steeds onverdraagzamer naarmate zijn macht groeide. Tenslotte was iedereen overgeleverd aan zijn willekeur. Dat ging te ver : men zwoer tegen Robespierre samen en eind juli 1794 werd hij ten val gebracht en onthoofd. De opluchting was alom groot. De gematigden kregen weer meer invloed. Er kwam een nieuwe grondwet, waarbij de uitvoerende macht werd toegekend aan vijf directeuren, het zogeheten Directoire. De wetgevende macht kwam te liggen bij de Raad der Ouden en bij een Raad van Vijfhonderd. De gegoede burgerij kreeg weer meer invloed. De koningsgezinden of royalisten begonnen evenwel ook sterker te worden.
Op 5 oktober 1795 kwamen de royalisten in opstand. De jonge generaal Bonaparte onderdrukte deze opstand op bekwame wijze. Het Directoire was zeer tevreden over hem. Hij kreeg het opperbevel over het leger in ItaliŽ. Napoleons veldtocht in ItaliŽ werd een groot succes. Verscheidene Oostenrijkse legers werden verslagen. In 1797 kwam de Vrede van Campo-Formio tot stand.
Engeland zette echter de strijd tegen Frankrijk verder. Toen besloot Napoleon tot een landing in Egypte. Hij hoopte daardoor de Engelse invloed in het oostelijk bekken van de Middellandse Zee te kunnen verminderen. De Egyptische expeditie werd geen onverdeeld succes. De Franse vloot werd door de engelsen bij Aboekir vernietigd en de Fransen konden niet meer terug. Slechte berichten uit het moederland deden Napoleon een ontsnappingspoging wagen. Veilig kwam hij aan te Parijs, waar hij op 9 november 1799 een staatsgreep pleegde. Het Directoire werd afgezet en vervangen door het Consulaat. Napoleon werd eerste consul, met twee raadgevende collega's naast zich.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer