WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Slangen
 

De Texaanse raterslang

Orde : Squamata - familie : Viperidae - geslacht : Crotalus en soort : Crotalus atrox. Een aantal groefkopaddersoorten uit Noord-Amerika  wordt ratelslang genoemd vanwege het waarschuwingsgeluid dat ze bij dreiging maken.
De Texaanse ratelslang is één van Noord-Amerika's meest gevreesde en gevaarlijke ratelslangen. Deze grote, zware slang is zeer giftig en is direct te herkennen aan de opvallende, donkere, ruitvormige markeringen in het midden van zijn rug. Het meest kenmerkende van deze nachtelijke jager is de ratel aan zijn staart die hij als waarschuwing laat horen. De ratel bestaat uit in elkaar grijpende schubben waarvan er telkens één wordt gevormd als de huid afvalt en kan wel vijftig keer per seconde trillen.
De Texaanse ratelslang is zeer defensief en valt bij dreiging direct fel aan. De volwassen mannetjes amuseren zich met spiegelgevechten en beide geslachten zijn lichtgeraakt. Hoewel hij mensen het liefst vermijdt, zal de Texaanse ratelslang toeslaan als hij wordt gestoord : de meeste van de jaarlijks achtduizend gevaarlijke slangenbeten in de Verenigde Staten worden door deze slang toegebracht. 's Winters leeft deze slang in groepen in beschutte schuilplaatsen en in de lente komt hij te voorschijn om naar kleine territoria te trekken. In de lente en de herfst zijn ze overdag actief, maar in de hitte tijdens hartje zomer jagen ze tijdens de nacht.
Deze slang jaagt op kleine zoogdieren, vogels en amfibieën en voedt zich eens in de twee tot drie weken. Hij kan in volkomen duisternis prooi waarnemen via holteorganen, de gevoeligste warmtedetectoren in de dierenwereld. Deze zitten tussen zijn ogen en neusgaten en kunnen warmbloedige prooi lokaliseren. De slang spuit gif in zijn prooi en wacht tot die dood is. Het gif werkt in op de bloedsomloop en op weefsels en helpt ook bij de spijsvertering.
De mannetjes volgen de vrouwtjes via geur en ze paren vaak in de lente, vlak na het verlaten van het winterhol. De vrouwtjesratelslang kan geheel ontwikkeld sperma maanden of zelfs jaren in de eileider bewaren tot ze klaar is om jongen te krijgen. De bevruchte eieren blijven in het lichaam en in het midden of tegen het einde van de zomer worden de jongen levend geboren. Ze verlaten hun moeder al na een paar uur en kunnen meteen prooi doden. Slechts weinig jongen overleven echter hun eerste winter.
De belangrijkste bedreiging voor deze slang is de mens. Mensen vrezen dat de slangen hen bijten en dus vangen, vergiftigen of knuppelen ze ze neer. Rond steden is hun aantal sterk afgenomen, maar in afgelegen gebieden komen er nog veel voor. In nationale parken en reservaten zijn ze beschermd.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer