WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

Virginiaanse opossum
Groep : op het land levende zoogdieren

Hij mag er uitzien als een haveloze rat zo groot als een kat, maar de Virginiaanse opossum is in feite het enige inheemse buideldier van Noord-Amerika. Hij is handig met zijn poten, is een goede boombeklimmer en een behoorlijk zwemmer. De opossum foerageert zowel in boomtoppen als in ondiep rivierwater. Hij eet alles van doodgereden dieren en ratten tot kakkerlakken. Hij is een echte overlever en heeft zijn verspreidingsgebied zelfs uitgebreid.
Na zonsondergang waagt de opossum zich buiten zijn schuilplaats, meestal een holle boomstam of stapel stenen. Veel roofdieren, zoals de vos, lusten zijn weinig smakelijke vlees niet. Maar honden kunnen een bedreiging vormen en dat geldt zeker voor de Amerikaanse oehoe. Als hij wordt aangevallen, sist hij en spert hij zijn muil open om zijn tanden te laten zien. Vervolgens begint hij mank te lopen, met een starre blik en zijn tong uit zijn bek. In deze zombieachtige staat laat de aanvaller de opossum vaak aan zijn lot over.
De Virginiaanse opossum komt sterk terug in Noord-Amerika en dat is niet voor het eerst. Zeventig miljoen jaar geleden leefden daar al buideldieren die erg op hem leken. Ze verloren echter terrein aan succesvollere zoogdieren, maar ze overleefden en begonnen Noord-Amerika opnieuw te bevolken. Aan het einde van de twintigste eeuw was hij langs de westkust opgedrongen tot in het zuiden van Canada. Ondanks bejaging voor zijn pels en vlees, floreert hij nu nog steeds.
Landbouwgewassen, rottend fruit en ander plantenmateriaal vormen een derde van zijn voedsel. De Virginiaanse opossum lust daarnaast ook insecten zoals kakkerlakken, kevers en krekels. Verder eet hij kadavers, aardwormen, rivierkreeften, huisjesslakken, ratten, konijnen, hagedissen, vogeleieren en nestvogels en zelfs padden, wier giftige huid de meeste roofdieren afschrikt.
Hij kan een hoop rotzooi maken als hij in een achtertuin in keukenafval scharrelt.
Een mannetjesopossum verleidt een vrouwtje met een klokkend geluid. Na de paring verlaat hij haar. Na één van de kortste draagtijden van alle zoogdieren, werpt ze tot twintig kleine, kronkelende jongen. Weinig jongen volbrengen de tocht van het geboortekanaal naar de opening van de buidel. Dit ondanks het feit dat hun moeder de vacht in haar liesstreek likt om het ze gemakkelijker te maken. De moeder heeft dertien tepels. Wie geen tepel vindt gaat dood. De jongen voeden zich verscheidene weken in de warme, donkere buidel. Na tien weken zijn hun ogen open en verlaten ze de buidel voorgoed. In dit stadium draagt hun moeder ze mee op haar rug en als ze 's nachts op pad gaat. Ze houden zich dan goed vast aan haar vacht.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer