WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : In het water levende zoogdieren
 

Het vogelbekdier

Het vogelbekdier is het enige lid van het geslacht Ornithorhynchus. Orde : Monotremata - familie : Ornithorhynchidae en soort : Ornithorhynchus anatinus.
Het vogelbekdier is zowel beroemd vanwege zijn bizarre uiterlijk als om het feit dat hij eieren legt. Zijn snavel lijkt op die van een eend, maar is buigzaam en gevoelig bij aanraking. Hij is ideaal aangepast aan het leven in het water door een dichte, waterafstotende vacht en korte ledematen die uitlopen in volledige zwemvliezen. Zijn brede, platte staart dient als roer bij het zwemmen. Omdat het vogelbekdier drijft, moet hij steeds naar beneden zwemmen om onder te blijven.
Het vogelbekdier schuimt de rivierbodem af op zoek naar voedsel zoals insectenlarven, kleine vissen en slakken. Zowel de prooi als het zand worden opgeslagen in de wangzakken. Wanneer het dier de oppervlakte bereikt, maalt hij zijn voedsel fijn, gebruikmakend van het zand en de hoornplaten in zijn kaak. De platen aan de voorkant zijn scherp genoeg om mee te snijden; die aan de achterkant zijn platter voor het malen. Ze slijten dus snel af en blijven voortdurend groeien. Een vogelbekdier kan de helft van zijn lichaamsgewicht aan voedsel eten in één nacht.
Paren vindt één keer per jaar plaats na een lang zwemritueel waar het vrouwtje mee begint. Ze legt eieren in een nest in de rivieroever, dat ligt aan het eind van een tunnel van wel achttien meter lengte. Het nest is bekleed met natte bladeren om de eieren vochtig te houden, en het vrouwtje kronkelt zich eromheen om ze uit te broeden. Wanneer de vogelbekdieren uitkomen zijn ze blind en hulpeloos. De borstklieren van het vrouwtje hebben geen tepels, dus likken de jongen de melk op terwijl die langs haar vacht loopt. Soms laat zij ze tot 38 uur alleen in het afgesloten nest achter terwijl zij voedsel gaat zoeken. De jongen blijven ongeveer vier maand in het nest, tegen die tijd hebben ze hun volledige vacht.
Het vogelbekdier is een nachtdier. Het brengt zo'n zeventien uur per dag door met uitrusten in holen. Het duikt en zwemt met zijn ogen en primitieve oren gesloten, en vertrouwt op zijn snavel voor de navigatie en het vinden van voedsel. Sensoren in de huid van de snavel pikken elektrische velden op die gegenereerd worden wanneer prooidieren hun spieren gebruiken om te bewegen. Het vogelbekdier kan een paar minuten onder water blijven door zijn longen met lucht te vullen voordat het duikt, ook heeft het een uitzonderlijk hoge concentratie zuurstofrijke rode bloedlichaampjes. Het volwassen mannetje heeft een klauwachtig spoort aan zijn enkel dat in staat is gif te injecteren.
Ooit werd er veel op hem gejaagd vanwege zijn vacht, maar het vogelbekdier wordt nu wettelijk beschermd. In nationale parken en andere beschermde gebieden zijn hun aantallen erg toegenomen en komt hij nu relatief veel voor.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer