WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : De mens -
geschiedenis

De vorming van de bondgenootschappen

Na de overwinning van Duitsland op Frankrijk in 1870 had Von Bismarck, die rijkskanselier was geworden, nog maar één zorg. Hij vroeg zich af hoe het wraakzuchtige Frankrijk in toom kon gehouden worden. Immers, als Frankrijk erin zou slagen Duitsland in een eventuele nieuwe oorlog te verslaan, zou het met de Duitse eenheid ook wel gedaan zijn. Het was dus van wezenlijk belang dat Frankrijk geen bondgenoten zou verwerven. Zelf zocht Von Bismarck de vriendschap van Oostenrijk en Rusland. In 1873 kwam de Driekeizersbond tot stand, die ten doel had de vrede in Europa te handhaven. De oorlog die Rusland in 1877-1878 met Turkije voerde, gaf de tsaar de gelegenheid zijn invloed op de Balkan uit te breiden. Dat was echter niet naar de zin van Engeland. In 1878 kwam de Balkan-kwestie op een congres in Berlijn aan de orde. Von Bismarck had de leiding van dat congres. Rusland was niet erg tevreden met de resultaten van het congres en dat verslechterde de betrekkingen met Duitsland. Voor alle zekerheid sloot Von Bismarck daarom een geheim verdrag van wederzijdse bijstand met Oostenrijk, voor het geval dat één van beiden zou worden aangevallen. In Rusland gingen intussen stemmen op, steun te gaan zoeken bij Frankrijk. Von Bismarck wist dat gevaar echter te keren. In een geheim verdrag met Rusland beloofde hij de Russen diplomatieke steun bij hun Balkan-politiek. Het geld dat in Rusland nodig was voor de opbouw van de industrie en de aanleg van spoorwegen, konden de Russen evenwel niet in Duitsland lenen. In Frankrijk waren wel genoeg beleggers, die Russische waardepapieren op de beurs wilden kopen. Alleen al in het jaar 1883 werd er voor vier miljard francs aan Russische aandelen gekocht. De politiek van Von Bismarck was hier en daar wel wat gebrekkig, maar leverde toch succes op. Na het aftreden van Von Bismarck in 1890 voelden keizer Wilhelm II en zijn ministers niets meer voor de voorzichtige en ingewikkelde evenwichtspolitiek zoals de oude kanselier die had gevolgd.
Frankrijk en Rusland begonnen vlootbezoeken uit te wisselen. Eind 1893 kwam het tussen Frankrijk en Rusland tot een afspraak tot wederzijdse bijstand in geval van een Duitse aanval op één van beide landen. En de Franse diplomaten behaalden nog een ander succes. De sinds 1902 aan de gang zijnde besprekingen tussen Frankrijk en Engeland leidden in 1901 tot een Entente Cordiale, een Hartelijke Verstandhouding tussen die twee mogendheden. In feite was dit een overeenkomst omtrent de koloniale invloedssferen, maar uiteindelijk vormde dit verdrag de grondslag voor de latere samenwerking tijdens de Eerste Wereldoorlog. De Duitsers waren verbijsterd, want ze hadden gedacht dat juist de koloniale tegenstellingen tussen Engeland en Frankrijk onoverbrugbaar zouden zijn. Toen hoefde Frankrijk er alleen nog maar voor te zorgen dat ook Rusland en Engeland een dergelijke verhouding aangingen. Dat was niet eenvoudig, maar het lukte wel in 1907. Wat Von Bismarck had gevreesd en wat hij had proberen te vermijden, was daarmee toch gebeurd. Duitsland was ingesloten door een ring van bondgenootschappen. Daartegenover kon Duitsland weliswaar ook een bondgenootschap stellen, namelijk met Oostenrijk en Italië. Maar op die twee landen kon Duitsland niet zo erg vertrouwen. Oostenrijk was weliswaar van goede wil, maar omdat het land bestond uit zoveel verschillende volkeren die liever zelfstandig waren, wist niemand wat er zou gebeuren als de situatie werkelijk gevaarlijk werd. En Italië zou, als het erop aankwam, met die staat meegaan die de meeste voordelen bood.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer