WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Dier - algemeen

De walvissen van Antarctica

In 1775 keerde James Cook terug van zijn onderzoekingstocht in de poolwateren. Hij vertelde over zeeŽn, waar het wemelde van walvissen en robben. Dat was het startsein voor een enorme slachtpartij. Men vestigde bases op de tot dat ogenblik ongerepte Antarctische eilanden en begon een meedogenloze jacht op de dieren. Die jacht was echter niets vergeleken bij wat er na 1900 gebeurde, toen men vooral de walvissen met moderne methoden te lijf ging. De walvisvaarders zijn uitgerust met radio- en sonorapparatuur. Sommigen hebben zelfs helikopters of lichte vliegtuigen aan boord voor de opsporing van de walvissen. De harpoenen zijn uitgerust met explosieve koppen. Die gaan bij aanraking af en slaan enorme gaten in de ongelukkige dieren. Bepaalde walvissoorten worden nu beschermd. Verschillende in de Antarctische wateren levende soorten lopen echter het gevaar uitgeroeid te worden. En dat terwijl het walvisspek alleen gebruikt wordt voor luxe produkten als gezichtscrŤmes, schoonheidsmiddelen en zeep.
De walvissen zijn de enige zoogdieren die zich volledig van het land hebben losgemaakt. Dat blijkt wel uit het feit dat walvissen die op een strand aan de grond raken, doodgaan. Men ziet de walvissen niet op de kusten of op het pakijs van Antarctica, maar alleen in het water bij of onder het ijs.
De blauwe vinvis is de grootste walvis ter wereld. Hij brengt de zomermaanden door in de Arctische of Antarctische wateren. Tijdens de winter verlaten de vinvissen de ijzige poolzeeŽn en zwemmen naar warmer water in de buurt van de evenaar. De walvissen hebben de poolwateren als zomerverblijf gekozen vanwege de enorme hoeveelheden kleine kreeft-achtigen die er leven. De walvisjagers noemden die diertjes 'krill'. Er is genoeg om de blauwe vinvis, de bultrug, de Noordse vinvis en de zuidkaper hun enorme magen te laten vullen. Toen er nog op de blauwe vinvis gejaagd mocht worden, werd zijn maag wel eens per ongeluk geraakt. Dan kon het gebeuren dat er meer dan een ton krill over het dek van de walvisvaarder uitstroomde. Het lijkt vreemd dat de blauwe vinvis, het grootste dier dat ooit heeft bestaan, zo'n kleine prooi heeft. De bek en de keel van de blauwe vinvis zijn helemaal ingesteld op het eten van krill en zeer kleine visjes. Iets groters kan hij niet door zijn keel krijgen. Dat komt doordat hij geen tanden heeft. De bek van de blauwe vinvis is voorzien van grote balein-gordijnen. Het zijn buitengewoon goed werkende zeven. De blauwe vinvis opent zijn enorme bek en de krill stroom naar binnen. Vervolgens perst de vis het water met zijn tong zijwaarts uit zijn bek. De baleingordijnen houden de krill tegen.
Ook de zwaardwalvis (zie foto) leeft in de Antarctische wateren. Zijn menu is heel anders samengesteld dan dat van de grotere baardwalvissen. De zwaardwalvis voedt zich voornamelijk met warmbloedige dieren zoals zeehonden en pinguÔns. Daarnaast eet hij vis en inktvis. Hij is voor een walvis tamelijk klein. Hij is zwart-wit gekleurd en scherp getekend. Achter zijn rug heeft hij een grote vin, die lijkt op de rugvin van een haai. Bovendien heeft hij een bek vol scherpe tanden. De zwaardwalvis is de schrik van de door hem bewoonde zeeŽn. Ze jagen soms in groepen en vallen dan zelfs dieren aan die groter zijn dan zijzelf, bijvoorbeeld de blauwe vinvis. De zwaardwalvissen bijten zich vast in de tong en de lippen van de vinvis en putten hem tenslotte uit. Er gaan verhalen dat de zwaardwalvis mensen heeft aangevallen en kleine boten tot zinken heeft gebracht. De Britse ontdekkingsreiziger Robert F. Scott maakte in 1911 zijn laatste expeditie naar Antarctica. Hij beschrijft in zijn dagboek hoe een groep zwaardvissen ťťn van zijn metgezellen van het ijs af probeerde te jagen. Hij veronderstelt dat ze hem wilden opeten. Een duiker heeft geschreven : tegen een aanval van een zwaardwalvis is maar ťťn middel ... wedergeboorte.
In gevangenschap lijkt de zwaardwalvis zijn agressieve instincten te verliezen. Hij zwemt vredig naast zijn trainer. Hij vindt het zelfs goed dat die op zijn rug zit of zijn hoofd in zijn bek steekt.
Er zijn gevallen bekend dat zwaardwalvissen de mens bij de walvisvangst hebben geholpen. Aan het einde van de negentiende eeuw waren enkele walvisjagers bezig walvissen te vangen in de Twofold Baai in AustraliŽ (bultruggen en zuidkapers passeerden die baai op hun jaarlijkse trek naar tropische wateren in het noorden om zich voort te planten). Op een gegeven ogenblik hield een groep zwaardwalvissen de walvissen tegen. De walvisjagers konden hun slag slaan.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer