WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

Wangzakrat
Groep : op het land levende zoogdieren

Er zijn zes geslachten en veertig soorten wangzakratten in de familie Geomyidae. De wangzakrat, die kilometers lange holen onder de Amerikaanse bodem graaft, is een klein hamsterachtig knaagdier met grote tanden, sterke voorpoten en scherpe klauwen. Boven de grond moet hij, naast een groot aantal gretige roofdieren van dassen tot slangen, ook boze boeren van wie hij de gewassen vernietigt, te slim af zijn.
De wangzakrat is een solitair, onder de grond levend dier. Hij graaft twee typische soorten tunnels : ondiepe voor het zoeken naar eten vlak bij de oppervlakte en diepere, die hij als hol gebruikt. De holen variŽren in grootte en vorm maar hebben meestal onderling verbonden kamers voor de opslag van voedsel, het deponeren van uitwerpselen en voor het maken van nesten. Valleigoffers graven tunnels van ruim tachtig meter. Sommige soorten graven wel drie meter diep tot ze kamers uitgraven in diepe gangen met voedseltunnels vlak onder het aardoppervlak. De rat kan zich in de tunnels snel heen en weer bewegen en vecht agressief met andere binnendringende wangzakratten. Hij kan zelfs door sneeuw een tunnel graven. De wangzakrat heeft kleine ogen en oren die zijn aangepast om hen tijdens het graven te beschermen.
Deze gravers voeden zich vooral onder de grond en trekken vaak van onderen planten in hun tunnels. Ze geven de voorkeur aan de ondergrondse delen van planten, zoals wortels, knollen en bollen, boven de minder voedzame delen die boven de grond groeien. De meeste soorten eten ook het gebladerte van planten zoals paardenbloemen, schijfcactussen en zelfs gras. In door mensen bewoond gebied eten ze tevens teeltgewassen. Wangzakratten komen ook boven de grond, vooral in donkere nachten, waarbij ze aanzienlijke afstanden afleggen om extra voedsel voor opslag te verzamelen.
Deze knaagdieren bewijzen boeren een goede dienst door in de bodem te graven en die te beluchten. Maar ze vernielen ook gewassen en worden als een plaag voor de landbouw beschouwd. Ze eten het totale wortelsysteem op van planten zoals suikerriet, peen en alfalfa. Bovendien veroorzaken ze overstromingen door in irrigatiedijken te graven. In Mexico huren boeren speciale wangzakrattenvangers of tuceros in, om ze te bestrijden.
De solitaire wangzakratten komen bij elkaar om te paren. De zuidelijke soorten zijn minder afhankelijk van het klimaat en krijgen tot vier nesten per jaar, als er veel voedsel is. Na vijf weken zijn de jongen gespeend en na ongeveer twee maanden verlaten ze het nest.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer