WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

Witstaarthert
Groep : op het land levende zoogdieren

Het Odocoileus-geslacht kent twee soorten : het witstaarthert en het zwartstaarthert. Het witstaarthert is constant op zijn hoede in zijn Noord-Amerikaanse leefgebied, en is om te overleven afhankelijk van zijn vermogen om gevaar tijdig te bespeuren en te vluchten. Terwijl hij zoekt naar voedsel of uitrust in dichte vegetatie, lijkt het witstaarthert ontspannen, maar hij is in werkelijkheid altijd op zijn hoede. Gelukkig kan hij zo hard rennen dat hij zelfs voor de meest hongerige vijand een lastige prooi is.
Witstaartherten brengen de meeste tijd door met grazen en eten, en leven in kleine groepen in leefgebieden met dikke vegetatie, die voedsel en beschutting biedt. Ze leven in familiegroepen die bestaan uit een volwassen vrouwtje en verschillende jongen van uiteenlopende leeftijden. Ze doen allemaal hun best om over de rest van de groep te waken. Volwassen mannetjes leiden een afgezonderd bestaan, hoewel ze zo nu en dan kleine groepen vormen waar een dominante bok de andere leden onder controle heeft door intimiderend te staren en felle achtervolgingen in te zetten. In de winter komen kleine groepen bij elkaar en leven samen in gebieden met goede beschutting en voldoende voedsel. Herten van beide seksen en allerlei leeftijden komen bij elkaar, om met zijn allen sterk te staan tegenover roofdieren, zoals wolven.
De paartijd kan een gewelddadige strijd zijn voor het witstaarthert. Mannetjes vechten met elkaar om het recht te paren met de beschikbare vrouwtjes. Ze wrijven hun geurklieren tegen de vegetatie en plassen in holtes onder bosjes en bomen om vrouwtjes aan te trekken en andere mannetjes af te schrikken. Er breken vaak gevechten uit tussen twee mannetjes die elkaar aanvallen, waarbij hun zware geweien verstrikt raken en ze proberen om de ander weg te duwen. Een zegevierend mannetje blijft bij een vrouwtje tot ze bereid is te paren, maar gaat kort na de paring weer weg. Pasgeboren jongen kunnen na een paar uur staan, en rennen na drie weken. Jonge vrouwtjes blijven twee jaar of langer bij hun moeder.
Deze herten eten 's morgens rond de dageraad en dan weer in de avond, tot aan de nacht. Hun voedsel bestaat uit verschillende soorten vegetatie. De herten die in de oostelijke bossen wonen eten vooral gras, onkruid, paddestoelen en ook de knoppen en twijgen van bomen zoals de esdoorn, populier en berk. In strengere omstandigheden overleven witstaartherten op stugge planten, zoals stekelige cactusvijgen en yucca. Tijdens de wintermaanden, als het moeilijk is om voedsel te vinden, eten herten de twijgen en bladeren van coniferen.
Deze herten zijn ook sterke zwemmers, en ze springen soms in rivieren en meren om aan gevaar te ontsnappen. Ze beschermen hun jongen fel en houden ze de eerste levensmaand verborgen. Ze keren dan enkel om de vier uur terug om ze te voeden.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer