WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Ongewervelde dieren
 

De woestijnsprinkhaan

Orde : Orthoptera - familie : Catantopidae - geslacht : Schistocerca en soort : Schistocerca gregaria. De woestijnsprinkhaan behoort tot de suborde van kort-vleugelige sprinkhanen (Caelifera) die duizenden soorten kent.
Generatie na generatie leven woestijnsprinkhanen onberispelijk in de droge graslanden van Afrika en AziŽ. Maar soms zorgen geschikte omstandigheden zoals regen ervoor dat deze insecten in zulke grote aantallen broeden, dat ze met enorme zwermen in de lucht vliegen, en iedere plant op hun pad of zelfs hele gewassen opvreten.
Tijdens koele uren rust de woestijnsprinkhaan op de grond of op een grasspriet. Bij zonsopgang draait hij zich naar de opkomende zon. Na ongeveer twee uur zonnebaden springt en fladdert hij de rest van de dag van plant naar plant op zoek naar voedsel. Met tussenpozen tsjirpt hij door de getande randen aan de binnenkant van zijn grote springpoten langs een rasp op iedere voorvleugel te wrijven. Hij varieert het ritme geraffineerd, afhankelijk van wat hij doet. Net voordat hij springt, tsjirpt hij een springmelodie. Tegen het einde van de dag tsjirpt het mannetje om een vrouwtje aan te trekken, terwijl een rivaliserende melodie waarschuwt tegen ieder ander mannetje dat te dicht komt. Wanneer er een vrouwtje in zich komt, maakt hij het met een andere melodie het hof.
Na het paren duwt de vrouwtjessprinkhaan de punt van haar achterlijf in de grond en legt een broedsel van dertig tot honderd eieren. Ze dicht het gat met wit schuim dat lucht doorlaat, terwijl het haar eieren nat houdt en beschermt tegen mieren en vogels. Ze loopt door en herhaalt het proces, en legt zo wel tien broedsels. De pop (jong) heeft een zachte huid die hard wordt en zijn lijf omsluit. Bij een bepaalde grootte breekt het omhulsel en ontstaat er een nieuw. Een sprinkhaan vervelt wel vijf keer tijdens zijn ontwikkeling. Pas bij de laatste vervelling zijn de vleugels genoeg ontwikkeld om te vliegen.
In tegenstelling tot de meeste insecten, zweet de woestijnsprinkhaan om relatief koel te blijven zelfs in de middagzon. Maar door te zweten verliest het dier lichaamsvocht, wat hij moet vervangen door constant te eten. Wanneer het dus mogelijk is kauwt hij op verste stengels, bladeren, bloemen en fruit, tot groot jolijt van veel boeren. Insecten die niet kunnen zweten, kunnen dagenlang zonder voedsel. Zelfs in tijden van droogte kan deze sprinkhaan overleven.
Overbevolking veroorzaakt een verandering bij deze gewoonlijk solitaire insecten. Ze leggen eieren waar donkerder poppen uit komen. Deze veranderen in socialere sprinkhanen waarvan de nakomelingen trekken. Deze generatie gaat in gigantische zwermen van biljoenen insecten kilometers afleggen. Wanneer deze zwerm groen waarneemt vreten de sprinkhanen binnen een paar uur hele velden kaal, waarna ze verder trekken.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer