WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Vogels
 

De zonneral

Orde : Gruiformes - familie : Eurypygidae - geslacht : Eurypyga en soort : Eurypyga helias. De drie ondersoorten zonneral vormen de enige leden van hun geslacht en zijn verwant aan de kagoe.
Eén van de spectaculairste dreighoudingen in de vogelwereld is die van de zonneral, die zijn vleugels en staart wijd uitspreidt in de vorm van een prachtig gevederde waaier. Deze vogel leeft in de wouden van Zuid-Amerika en is echt uniek in zijn soort : hij is door de geleerden als enige soort in zijn eigen familie geplaatst omdat zijn eigenschappen afwijken van die van alle andere levende vogels.
Bij dreiging vlucht de zonneral niet weg, maar fixeert hij zijn belager met een kraalogige blik. Daarna laat hij zijn lijf langzaam zakken en zet plots zijn veren uit. Hierdoor lijkt hij tweemaal zo groot en worden ook de twee opvallende oogachtige vlekken op zijn vleugels zichtbaar. Hij kan deze volledige vleugelspreiding ruim een minuut volhouden. Een andere variant, die dient om indringers te misleiden, is het tonen van een gebroken vleugel. Hij zet dan de veren op zijn rug op, opent één vleugel en sleept deze over de grond alsof die gebroken is, waarbij hij sist, trilt en een ratelend geluid maakt. Ook kan hij zijn nek als een slang heen en weer bewegen.
De balts begint in het droge seizoen en behelst het op een hoogte van tien tot vijftien meter boven de boomtoppen vliegen, evenals de veren gladstrijken, één vleugel tonen en gezamelijk met de kop naar beneden duiken. Als tussen eind maart en begin mei het natte seizoen begint, bouwen ze samen het nest. Ze maken eerst een geraamte van gras en bevestigen dit met modder aan een tak, waarna ze het opvullen met bladeren, wortels, mos en nog meer modder. Het vrouwtje legt één of twee eieren, waar zij hen haar partner zo'n dertig dagen lang op broeden.
De zonneral is een opvallende jager die zijn prooi achtervolgt over de bosbodem, door ondiep water of over rotsen in snelstromende beken. Bewegingloos en in balans, met de nek ingetrokken, de kop stil en één poot opgetrokken, wacht hij het juiste moment af om toe te slaan. Dan spiest hij zijn prooi aan zijn scherpe, gepunte snavel, en hij mist zelden. Zijn gevarieerde voedsel bestaat uit allerlei soorten ongewervelde dieren, zoals vliegen, spinnen, libellelarven, waterkevers, slakken, krabben en garnalen en zelfs aardwormen, rupsen en motten. Ook gewervelde dieren zoals kleine vissen en paling, kikkervisjes, kikkers en padden staan op zijn menu. Vaak wast de zonneral het voedsel dat hij vangt, vooral als het voor zijn jongen is. Hij jaagt niet alleen, maar pikt ook in mos en afgevallen bladeren naar voedsel.
In de open ondergroei van het woud draagt de roep van de zonneral ver. De vogels communiceren met elkaar via uiteenlopende uitdrukkingsvormen. Het belangrijkste geluid lijkt het trillen te zijn. Zelfs jongen van zes dagen oud, die nog in het nest liggen, praten op deze manier met hun ouders.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer