WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Op het land levende zoogdieren
 

Zwartstaartprairiehond
Groep : op het land levende zoogdieren

De zwartstaartprairiehond is lid van de eekhoornfamilie en is één van de vijf prairiehondsoorten. Zij leven als vriendelijke knaagdieren in ingewikkelde holen onder de grasvlaktes van Noord-Amerika. De leden van de eekhoornfamilie leven in uitgestrekte, zeer goed georganiseerde kolonies of 'steden', met wel duizenden bij elkaar. Een stad is verdeeld in grote familiegroepen, die coteries worden genoemd. Deze bestaan uit een volwassen mannetje, drie of vier volwassen vrouwtjes en talloze jongen, die allemaal door elkaar heen blaffen en schreeuwen.
De zwartstaartprairiehond eet vooral grassen, maar als opportunist eet hij alles wat hij maar kan vinden, waaronder af en toe een worm of een sprinkhaan. In de winter eet hij wat er beschikbaar is aan groene vegetatie, waaronder distels, cactussen zoals vijgencactussen, en ook bollen en wortels. Wanneer er tijdens de winter weinig voedsel voorhanden is, kan een prairiehond leven op de vetreserves die hij heeft opgebouwd in de zomer, en kan nog overleven wanneer hij vijftig procent van zijn lichaamsgewicht verliest. Net als het knabbelen om te eten, bijt de prairiehond ook de toppen van alle hoge planten af rond de kolonie om zo een beter uitzicht te krijgen, zodat hij naderende roofdieren eerder ziet aankomen.
Iedere groep heeft zijn eigen hol, bestaande uit een aantal met elkaar verbonden tunnels en kamers. Een hol kan wel honderd ingangen hebben, de meeste daarvan worden omgeven door kegelvormige aardhopen van tenminste dertig cm hoog die een gunstige ligging hebben en water buiten houden tijdens plotselinge vloed. In de zomer is de sfeer binnen de groep vriendelijk, maar dat eindigt in de herfst, en in de winter verdedigt het mannetje agressief zijn territorium. Indringers worden verwelkomd met ontblote, klapperende tanden, schijnaanvallen, het laten uitstaan van de staart en verbale bedreigingen.
De paartijd is hectisch. Mannetjes en vrouwtjes uiten paargeluiden, en er wordt geruzied en gebokst om het recht als eerste te mogen paren. Na een maand wordt er een nest geworpen. Jonge prairiehonden, die maar vijftien gram wegen, zijn kaal en kunnen niet zien. De eerste zes weken blijven de jongen onder de grond, ze voeden zich met moedermelk en groeien snel. In die tijd laat de vader niemand binnen in de nestkamer. Als ze allemaal gespeend zijn komen de jongen uit het hol en beginnen groene planten te eten.
In 1900 waren er ongeveer vijf miljard prairiehonden in Noord-Amerika. Vandaag de dag is hun aantal verminderd met wel 95 procent. Dit komt omdat boeren prairiehonden als een plaag beschouwen.


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer