WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Historische figuren

Eduard I van Engeland

(Westminster 17 juni 1239 - Burgh on Sands 7 juli 1307), koning van Engeland van 1272 tot 1307, uit het Huis Plantagenet, oudste zoon van Hendrik III, trouwde in 1254 met Eleonora van CastiliŽ en in 1299 met Margaretha, zuster van Filips IV van Frankrijk. Voor zijn troonsbestijging was hij betrokken bij de strijd tegen Simon V van Montfort, die hij definitief versloeg in 1265. Eduard pacificeerde Engeland in de volgende jaren en werd de eigenlijke regeerder van het land. Van 1270 tot 1272 verbleef hij in Palestina. Nadat Hendrik III in 1272 was gestorven bleef Eduard, alvorens de regering te aanvaarden, tot 1274 in AquitaniŽ. Eduard wilde voorgoed een eind maken aan de anarchie en het machtsmisbruik van hoge adel en geestelijkheid. Hij streefde naar versterking van de koninklijke macht door een hechte band met lage adel en burgerij en bracht een zeer omvangrijke, nieuwe wetgeving en een hechtere en meer overzichtelijke ordening van rechtspraak en bestuur tot stand (zie ook parlement). De jurisdictie van adel en geestelijkheid werd zoveel mogelijk overgedragen aan centrale koninklijke instanties. Voorts verschafte Eduard zich een legerkern van direct in zijn dienst staande beroepssoldaten. De joden werden het slachtoffer van Eduards nieuwe politiek. Zij werden in 1290 uit Engeland verdreven, nadat m.n. burgerij en lage adel gelegenheid hadden gekregen hun lang opgekropte wrok op gruwelijke wijze te koelen.
Een opstand in Wales onder Llewelyn, in 1276 begonnen, eindigde met inlijving van Wales bij Engeland (1284). In dit jaar werd de latere Eduard II geboren, die als eerste Engelse kroonprins de titel Prins van Wales kreeg. Schotland werd na 1296 onderworpen, maar Eduards gezag stond er steeds zeer wankel. Een conflict met Filips IV van Frankrijk leidde tot een oorlog op Franse bodem, die voor Eduard slecht verliep. Hij verplaatste in 1297 de strijd naar Vlaanderen door zich bij Gwijde van Dampierre aan te sluiten. De voortdurende moeilijkheden in Schotland deden Eduard echter spoedig de vriendschap van Filips IV zoeken (Vrede van Montreuil). Door de oorlogen financieel uitgeput, trachtte Eduard door het opleggen van buitensporig zware belastingen aan nieuwe middelen te komen. Zo werd hem in 1297 de Confirmatio Cartarum (bevestiging van de charters) afgedwongen, waarin m.n. de Magna Charta opnieuw werd bevestigd. Hij moest ermee instemmen dat in de toekomst geen nieuwe belastingen meer zouden worden ingevoerd of geheven zonder voorafgaande goedkeuring van het parlement.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer