WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Historische figuren

Francisco Franco

Franco y Bahamonde, Francisco (El Ferrol 3 dec. 1892 - Madrid 20 nov. 1975), Spaans generaal, maakte na een militaire opleiding snel carričre in Spaans Marokko in de strijd tegen de Rif-Kabylen. Hij vocht o.a. in het vreemdelingenlegioen en werd, 33 jaar oud, de jongste Spaanse generaal. Van 1928 tot 1931 was hij hoofd van de militaire academie in Zaragoza. Franco sloot zich in 1936 aan bij het complot tegen de Republikeinse regering, die leidde tot de militaire opstand op 17 juli en de Spaanse Burgeroorlog. Zijn legermacht (uit Marokko) nam een sleutelpositie in en politiek was hij - rechts en autoritair maar zonder eigen 'gezicht' - voor iedereen aanvaardbaar. Spoedig werd hij staatshoofd en leider (caudillo) van het opstandige, 'nationalistische' Spanje, waar de fascistische ideologie van de Falange domineerde. Franco won de verbitterde burgeroorlog dankzij methodische militaire operaties, omvangrijke steun van Hitler en Mussolini en een zeer harde repressie. Na de eindoverwinning (1 april 1939) bleef de vervolging onverminderd doorgaan, vooral ten aanzien van de arbeidersbewegingen en nationale minderheden. Er volgde geen verzoening.
In de Tweede Wereldoorlog was Spanje non-belligerent, later neutraal, maar steunde Duitsland en Italië. Tanger werd voorbijgaand bezet, een Spaanse blauwe divisie vocht in Rusland. Na 1945 werd Franco-Spanje geďsoleerd en geweerd - tot 1955 - uit de Verenigde Naties. Franco trachtte van zijn fascistisch imago af te komen en steunde meer op rooms-katholieke en traditioneel-rechtse krachten, zonder het regime te veranderen of te verzachten. In 1947 werd de monarchie nominaal hersteld, de Caudillo bleef, slechts verantwoordelijk 'voor God en de geschiedenis'.
De Koude Oorlog werkte in Franco's voordeel. Vanaf 1953 verkreeg Spanje militaire en economische steun uit de Verenigde Staten. De weerstand in West-Europa tegen het regime hield het land buiten de NATO en de EEG. Na 1960 volgde een economische opbloei door buitenlands kapitaal, toerisme en de geldstroom van Spaanse gastarbeiders. Dit doorbrak het keurslijf van falangistische economische voorschriften en bracht sociaal en cultureel leven. Een politieke liberalisatie bleef steken. De Opus Dei verwierf grote macht, jonge technocraten kwamen in de regering met een programma van modernisatie. Franco bleef echter de enige bron van alle politieke macht en hij steunde op het leger en zijn wapenbroeders uit de burgeroorlog. Wel werd in 1969 Juan Carlos, kleinzoon van Alfons XIII, tot zijn opvolger benoemd. Nieuw verzet ontstond onder de arbeiders, de studenten, de geestelijkheid en de Basken (ETA); Franco bleef elke oppositionele beweging als 'vijanden van Spanje' zien en behandelen, maar kon de ontwikkelingen in de Spaanse samenleving niet tegenhouden. Bij zijn dood was hij, met zijn omgeving (de 'bunker'), al een anachronisme.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer