WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek :
Historische figuren

Frederick Banting

Banting, Frederick Grant (Sir) (Alliston, Ontario, 14 nov. 1891 - Musgrave Harbour, Newfoundland, 21 febr. 1941), Canadees fysioloog en farmacoloog, studeerde geneeskunde aan de universiteit van Toronto.
In de Eerste Wereldoorlog raakte hij gewond bij Cambrai. Terug in Canada werkte hij achtereenvolgens in het militair hospitaal en in het kinderziekenhuis te Toronto, daarna als lector in de fysiologie aan de universiteit van Western Ontario en als lector in de farmacologie aan de universiteit van Toronto.
Na in 1921 een artikel gelezen te hebben over experimenten op de alvleesklier, besprak Banting met de fysioloog John James Richard MacLeod te Toronto de mogelijkheid uit de alvleesklier (pancreas) een bloedsuikerverlagend extract tegen suikerziekte te bereiden. MacLeod bood hem een plaats in zijn laboratorium aan, waar hij samenwerkte met C.H. Best.
Op 1 jan. 1922 werd de eerste patiŽnt ingespoten met een uit de alvleesklier verkregen bloedsuikerverlagende stof, die zij insuline noemden en die een omwenteling bracht in de behandeling van de suikerziekte. Weldra werd het preparaat over de gehele wereld toegepast. Het grootste aandeel in dit onderzoek wordt toegeschreven aan Banting. In 1923 ontving hij hiervoor tezamen met MacLeod de Nobelprijs voor fysiologie of geneeskunde; zij deelden deze prijs met hun medewerkers C.H. Best en James Bertram Collip. Vele andere onderscheidingen vielen Banting ten deel.
In 1923 kreeg hij een bijzondere leerstoel aan de universiteit van Toronto; in 1930 werd hem een uitstekend ingericht laboratorium voor voedings- en insulineonderzoek ter beschikking gesteld: het Banting Institute. Vanwege zijn wetenschappelijk werk werd hij in 1934 in de adelstand verheven.
Banting kwam om het leven bij een vliegtuigongeluk in 1941.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer