WORLDEXPLORER     

Siteoverzicht
Email
Homepage
    

Rubriek : Historische figuren

Nicolaas van Cusa

Nicolaas van Cusa, ook Cusanus (Kues [thans: Bernkastel-Kues] 1401 - Todi 11 aug. 1464), de meest veelzijdige en oorspronkelijke denker van de late middeleeuwen.
1. Leven
Nicolaas was de zoon van een schipper. De traditionele mening dat hij zijn eerste vorming in Deventer bij de Broeders van het Gemene leven heeft genoten, is onwaarschijnlijk. In de jaren 1416 en 1417 studeerde hij wijsbegeerte te Heidelberg en daarna tot 1423 canoniek recht te Padua, waar hij promoveerde. In deze zelfde jaren studeerde hij ook wiskunde. In 1425 ging hij in Keulen theologie studeren bij de albertist Heymeric van de Velde. Tussen 1426 en 1429 ontdekte hij handschriften van Tacitus' Annalen (I-VI) en van twaalf komedies van Plautus. In 1428 en 1435 weigerde hij de Leuvense leerstoel in het canoniek recht. Hoewel Nicolaas zich als deelnemer aan het Concilie van Basel en in het aldaar gereed gekomen werk De concordantia catholica (1433) als een gematigde conciliarist opstelde, koos hij bij de overplaatsing van het Concilie naar Ferrara de zijde van paus Eugenius IV en verdedigde nadien de pauselijke rechten. Ook droeg hij veel bij tot de verzoening tussen de paus en het Duitse Rijk (Wener Concordaat van 1448). In 1448 werd hij kardinaal en in 1450 bisschop van Brixen (tegenwoordig Bressanone). In 1458 kreeg hij een functie in de hervormingscommissie van de pauselijke curie en ontwierp hij een theologisch welgefundeerde kerkhervormingsregeling (Reformatio generalis). Hij ligt begraven in de San Pietro in Vincoli te Rome. In Bernkastel-Kues bestaat nog zijn stichting, het St. Nikolaus Hospital, waar men zijn bibliotheek bezit.
2. Werk
Nicolaas probeerde de beste gedachten te puren uit denkers als Albertus Magnus, Thomas van Aquino, Bonaventura en Raymundus Lullus. Voor de richting van zijn denken is echter het middeleeuws platonisme van beslissende invloed geweest. In het universum ontvouwt en contraheert zich volgens Nicolaas van Cusa de goddelijke Zijnsvolheid zowel in de soorten en individuen alsook in de onderlinge relaties van de dingen. God is als het ondeelbaar middelpunt van de wereld (het absolute minimum) overal aanwezig, als oneindige uitgestrektheid echter (het absolute maximum) nergens (in ruimtelijke zin). De menselijke ziel bevat het levende beeld Gods en de mens zelf is de 'wereld in het klein' (microkosmos). Het menselijk kenvermogen bereikt pas in de vereniging met God zijn voltooiing. Op rationeel-logisch vlak kan er, wanneer het de oergrond van de dingen betreft, slechts sprake zijn van een niet-weten (docta ignorantia). De rationeel-logische tegenstellingen moeten worden getranscendeerd en vallen in God samen (zie coincidentia oppositorum). De sprong naar de transcendentie wordt bij Nicolaas van Cusa voorbereid door zijn opvatting van wiskundige oneindigheid. Nicolaas' oeuvre is bijzonder omvangrijk; hij schreef over de kerkelijke en staatkundige problemen van zijn tijd, over wis- en natuurkunde en een grote reeks wijsgerig-theologische werken, waarvan de drie boeken De docta ignorantia (voltooid 1440) het bekendst zijn. Bovendien zijn ca. 300 preken van hem bewaard gebleven.
 


Klik hier om deze pagina als je startpagina in te stellen !

Google
 
Web www.worldexplorer.be
www.infoblog.be
© 2006 - WorldExplorer

Bezoek ook: www.infoblog.be
Meer weten over gezondheid? --> http://gezondheid.infoblog.be
Meer weten over huisdieren? --> http://huisdieren.infoblog.be